Mijn leven..
Een teken van leven..
Na een maand stilte kan ik me goed voorstellen dat u niet meer verwacht had ooit nog een teken van leven vanaf mijn kant te krijgen. Ik heb er alle begrip voor indien u mijn naam, de snelkoppeling van mijn web-log dan wel uw totale pakket aan herinneringen aan mij de deur heeft gewezen. Als er bij u diep vanbinnen een sprankeltje hoop is gebleven - of vertrouwen in mijn terugkomst - dan heb ik goed nieuws: ik ben er weer! De afgelopen tijd heb ik een hoop belevenissen achter de rug (die ook allemaal de nodige tijd kosten).
In de eerste plaats ben ik drie van de vijf weken op vakantie geweest. Heerlijk! Zeker zonder internet, en dus zonder web-log! Daarnaast doe ik nog mijn best een studie af te ronden.. Aangezien school dit afronden niet al te serieus neemt, heb ik onderhand de neigen gekregen mij hierbij aan te sluiten. Gelukkig heb ik mensen om mij heen die me zo af en toe een schop onder mijn kont verkopen, pijnlijk maar wel goed!
Daarnaast (en dat kost nog wel de meeste tijd) heb ik de liefde van mijn leven daadwerkelijk toegelaten in mijn hart. En, zoals mijn oma altijd al zei, dat kost tijd en is investeren! Opzich een heerlijke bezigheid (ik doe niets liever), al blijft een knagend gevoel van trouwe lezers teleurstellen altijd in mijn achterhoofd.
Ook omtrent het laatste heb ik goed nieuws! Nieuwe fases brengen nieuwe inzichten met zich mee die ik ook graag met u wil delen. Sinds kort is mij duidelijk waarom je als man gelukkiger bent:
- Je houdt de hele leven dezelfde achternaam
- De berging is helemaal van jou
- Bruiloftsplannen komen vanzelf in orde
- Chocolade is net als ieder ander snoepgoed
- Je kunt in een wit t-shirt naar een waterpretpark gaan
- Verkopers in een electronicazaak zeggen de waarheid tegen je
- De hele wereld is je toilet
- Je hoeft niet eerst na te denken welke kant je een schroef op moet draaien
- Rimpels geven je meer karakter
- Trouwjurk: €1200,- Huur smoking; €80,-
- Mensen staren nooit naar je borsten als ze met je praten
- Het wordt haast van je verwacht dat je met regelmaat een boer op tafel gooit
- Nieuwe schoenen knellen niet, snijden niet in je voeten en geven geen blaren
-'Één stemmeng, de hele tijd
- Telefoongesprekken duren maar dertig seconden
- Voor een vakantie van twaalf dagen heb je maar één koffer nodig
- Je kunt al je eigen potjes open krijgen
- Als iemand je vergeet uit te nodigen kan hij of zij nog steeds je beste vriend zijn
- Je ondergoed kost €3,- pet set
- Drie paar schoenen zijn meer dan genoeg
- Je bent blind voor kreukels in je kleren
- Hetzelfde kapsel gaat jaren, of soms deccenia mee
- Je hoeft alleen je gezicht en hals te scheren
- Je kunt je hele leven met speelgoed spelen
- Je kunt een korte broek drage, ongeacht hoe je benen eruit zien
- Je kunt je nagels 'doen' met een zakmes
- Elk electrisch apparaat onder de €20,- (of het nou een degelijk merk is of niet) zie je als 'heel goed'
Het is aan u om te beoordelen of ik pastorale hulp nodig heb. Ik moet zeggen dat het schrijven van deze blog voor een hoop verlichting heeft gezorgd ;-)
Mijn gebed voor de kudde..
Maak ons vrij van de wereld, Heer,
van wat ons betoverd heeft.
Niet gebonden, zoals een slaaf
in de ban van geld en tijd.
Laat ons zien wat waarde heeft:
een schat die nooit vergaat.
Vrijheid waar Uw kind in leeft,
onvoorwaardelijk aanvaard!
Maak ons vrij van de zorgen, Heer,
van wat ons gevangen houdt.
Vreugdeloos, onder last gebukt,
die ons bange hart benauwt.
Laat ons zien dat U ons kent;
de zorgen, onze angst.
Dat U te vertrouwen bent,
wij zijn veilig in Uw hand!
Maak ons vrij van de boosheid, Heer,
die het vuur van liefde dooft.
Niet verzonken in bitterheid,
die van vrede ons beroofd.
Laat ons zien wat liefde doet,
die angst en vrees verdrijft.
Liefde die niet dwingend is
maar verzoent in kwetsbaarheid.
Maak ons vrij van de wereld, Heer,
van wat onrust geeft, verwart.
Voortgejaagd gaan wij onze weg,
zonder stilte in ons hart.
Leer ons in Uw vrijheid staan,
door Uw Geest geleid.
Vul ons leven, vuur ons aan,
tot de wereld wordt bevrijdt!
How great Thou art!
Genieten
Jij
Jij bent een roos in een regentuin
Jij bent de wind in een gordijn
Een spelend kind bij een fontijn
ben jij
Jij
Jij bent de bron in een zandwoestijn
Jij bent de kleuren in een glas
En alle geuren in het gras
ben jij
Jij
Jij bent een meeuw op het lege strand
Jij bent de zee en het getij
En alle tederheid in mij
ben jij
Totdat de avond valt..
Ik zit in de tram die zich
wringt door de bochten.
Van straten waar mannen
met glimmende schoenen
zich spoeden naar zaken
die niet kunnen wachten.
Langs inlandse vrouwen
met moedige borsten
die boodschappen torsen
naar morsige wijken
waar felgekleurd wasgoed
de dood moet bezweren
Laten we liefhebben
voordat de avond valt..
Terwijl in de kroegen
de helden van morgen
hun geld en hun trots
met een glimlach verdrinken.
En zien hoe de schemering
aarzelend invalt.
Op kleumende duiven
op pleinen en parken
waar liefdes ontluiken
die helen en breken.
Dat broze geheim
uit de buik van de aarde.
Laten we liefhebben
voordat de avond valt.
Waar metro's die vol zijn
van zwijgende schimmen
als razende mollen
de bodem doorklieven.
En alles wat stof is
begerig verslinden
op een tocht die nooit eindigt
dan hoogstens in 't hopen
van dwazen als ik
die nog troost kunnen vinden
In dromen van onschuld
en een hand vol genade.
Laten we liefhebben
voordat de avond valt.
Zo blijf ik een vreemdeling.
Steeds in beweging.
Langs pleinen en parken
en morsige wijken.
Verbrand ik mijn bruggen.
Verbijt ik mijn pijnen.
En blijf ik vooruit zien,
omwille van èèn ding.
Die grote omhelzing
in het huis van die Ene.
Waar ik altijd
weer thuiskom.
Laten we liefhebben
voordat de avond valt.
Stinkende wonden
Vandaag had ik de grote eer om een cursus EHBO te verzorgen. Het geven van cursus is niet mijn favouriete ding, maar soms heb je geen keus. Met een tas vol verbandmiddelen, gaasjes, sterilon en natuurlijk een flinke dosis moed begon ik aan mijn toch wat duffe toedracht.
Na het behandelen van slagaderlijke bloedingen, bloedneuzen en gekneusde vingertoppen belandden we bij het onderwerp 'brandwonden'. Als weleerd EHBO-er vertelde ik dat er verschillende gradaties brandwonden zijn, en hoe je ze het best kunt behandelen. Geen paniek, tot zover mijn informatie. Een welgeliefde collega maakte toen de opmerking 'soms kun je wonden beter niet verbinden. Ze zijn gevaarlijker dan ze eruit zien, en voor je het weet gaat het rotten'. Of deze opmerking enigsinds slaat op het te behandelen onderwerp doet er even niet toe. Maar het zette me wel aan het denken.
Ik vind het een rake opmerking! Hoeveel wonden zijn er niet diep bij ons vanbinnen die we hebben toegedekt? De mantel der liefde is een zachtaardige om pijn mee af te dekken, maar er zijn vele manieren waarmee we onze pijn wegstoppen. Door het met veel kracht weg te duwen, lijkt de lucht even geklaard. Maar ik denk dat je, hoe dan ook, jezelf eens tegenkomt. En als je de wond dan bekijkt, ziet hij er ongetwijfeld minder fraai uit dan wanneer je hem had afgedekt.
Waarschijnlijk tref je hem aan onder een mantel van zelfbeklag, wrok en heeft hij zonder dat je het doorhad nog een hoop extra schade aangericht. Niet echt een lekkere situatie lijkt me.
De oplossing lijkt me veel makkelijker. Zeker aan de hand van de eerste 5 EHBO-regels.
1. Let op gevaar; kijk goed uit hoe je reageert wanneer je is pijn gedaan. Zet niet gelijk je stekels op, maar koel af. Stop het vooral niet weg!
2. Stel vast wat er gebeurt is; hoe komt het dat je pijn hebt, en wat kun je ermee doen?
3. Stel gerust; vertel rustig wat er gebeurt is en wat er pijn doet. Wees respectvol naar de ander, en groei in liefde naar elkaar toe. Laat een meningsverschil niet voor meer schade zorgen.
4. Zorg voor deskundige hulp; weet je zelf geen weg met je gevoelens? Er zijn mensen die gespecialiseerd zijn in hartenzeer.
5. Help ter plaatse; 'laat de zon niet ondergaan over je boosheid' is in deze zeer op zijn plaats.
Een cursusje EHBO is zo gek nog niet! Eerste Hulp Bij Onenigheid!
Het regent al niet meer..
Wat valt er nog te zeggen
als alles is gezegd?
En als je hier zou weggaan
waar kun je dan terecht?
En overal is regen.
Je zegt: ik ga niet meer.
Was het de drukte van de stad?
Was het de brief
die jij nog nooit beantwoord had?
Of was het het hondenweer?
Ik wou dat ik kon zeggen:
het regent al niet meer..
En waarom zou je schrijven
wanneer geen mens het leest?
Wat kan er ooit nog komen
als alles is geweest?
En overal is regen.
Je zegt: ik kan niet meer.
Was het het beven van je hand?
Was het het brood
dat jij nog nooit gebroken had?
Of was het het hondenweer?
Ik wou dat ik kon zeggen:
het regent al niet meer..
En overal is regen.
En alles doet je zeer.
Was het het bonzen van je hart?
Was het de hand
die jij nog nooit gegrepen had?
Of was het het hondenweer?
Ik wou dat ik kon zeggen:
het regent al niet meer..
Het is kwetsbaarheid die vertrouwen haar waarde geeft..
Lieve Karel
Lieve Karel,
Ik kan met geen pen beschrijven hoe ongelukkig ik ben geweest sinds het moment dat onze relatie ten einde is gelopen. Zeg alsjeblieft dat je me terug wilt. Niemand kan jouw plaats in mijn hart innemen, dus vergeef me alsjeblieft. Ik houd van je, ik houd van je, ik houd van je!
Voor altijd de jouwe..
P.S. En nog gefeliciteerd met het winnen van de loterij!
Kom bij Mij
Als ik 's avonds verlang naar de nacht
als ik moe ben van het vragen om kracht,
komt de stem van de Heer
'leg je zorgen toch neer,
want Ik draag ze, 'k heb alles volbracht'.
Kom bij Mij, kom bij Mij, zegt Jezus
als je moe bent of uitgeblust.
Kom bij Mij met je last,
'K heb een juk dat je past
Kom en volg Mij, want Ik geef je rust.
Is de last van het leven te zwaar?
Je gedachten vermoeid en verward?
Kom dan bij Mij en kniel,
Ik geef rust voor je ziel.
Kom en leer van Mij, Ik ben nederig van hart.
Kom bij Mij, kom bij Mij, zegt Jezus
als je moe bent of uitgeblust.
Kom bij Mij met je last,
'K heb een juk dat je past
Kom en volg Mij, want Ik geef je rust.
Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht..
Hier is mijn liefde - Marcel en Lydia Zimmer
Geen vlaggen half stok
Geen bloemen op Zijn graf
Geen twee minuten stilte
omdat Hij Zijn leven gaf
Geen tocht tegen geweld
Geen koninklijke stoet
toen de Zoon van God
betaalde met Zijn bloed
Hier is mijn liefde als eerbetoon
En mijn aanbidding als bloemen voor Uw troon
Mijn gebed als een reukwerk voor Uw aangezicht
Hier ben ik Heer, als een licht
En als een teken van dankbaarheid,
wil ik U dienen in gehoorzaamheid
Mijn leven leven zodat U er blij mee bent
en dat het mag zijn als een monument
Geen kaarsen voor het raam
Geen protest werd gehoord
Geen enkel monument
omdat Jezus werd vermoord
Geen herdenkingsdienst
Geen 'in memoriam'
Toen de allergrootste Koning
om het leven kwam
Hier is mijn liefde als eerbetoon
En mijn aanbidding als bloemen voor Uw troon
Mijn gebed als een reukwerk voor Uw aangezicht
Hier ben ik Heer, als een licht
En als een teken van dankbaarheid,
wil ik U dienen in gehoorzaamheid
Mijn leven leven zodat U er blij mee bent
en dat het mag zijn als een monument
'Ik kan'
Waarom zou je gebrek leiden, terwijl je weet dat God in al je noden zal voorzien naar Zijn rijkdom in glorie door Christus Jezus? (Filipenzen 4:19)
Waarom zou je bang zijn, als de Bijbel zegt dat God je geen geest van angst heeft gegeven, maar een geest van kracht, liefde en een helder denken? (2 Timotheus 1:7)
Waarom zou je in geloof tekortschieten om je roeping te vervullen, terwijl je weet dat God je de juiste mate van geloof heeft gegeven? (Romeinen 12:3)
Waarom zou je zwak zijn, als de Bijbel zegt dat de Heer de kracht van je leven is en sterke daden zal doen omdat je God kent? (Psalm 27:1)
Waarom zou je satan toestaan over je leven te heersen, terwijl Hij die in je is groter is dan die in de wereld is? (1 Johannes 4:4)
Waarom zou je een nederlaag accepteren, als de Bijbel zegt dat God je altijd naar de overwinning leidt? (2 Korinthe 2:14)
Waarom zou je tekortschieten in wijsheid als Christus voor jouw wijsheid is geworden van God, en als God je ruimhartig wijsheid geeft als je daarom vraagt? (1 Korinthe 1:30)
Waarom zou je terneergeslagen zijn, terwijl je kunt denken aan Gods liefde, bewogenheid en trouw, en hoop kunt hebben? (Klaagliederen 3:21-23)
Waarom zou je je zorgen maken en piekeren als je al je zorgen op Christus kunt werpen die voor je zorgt? (1 Petrus 5:7)
Waarom zou je gebonden blijven, terwijl je weet dat waar de Geest van God is, vrijheid is? (2 Korinthe 3:17)
Waarom zou je je veroordeeld voelen, als de Bijbel zegt dat je niet wordt veroordeeld omdat je in Christus bent? (Romeinen 8:1)
Waarom zou je je eenzaam voelen, terwijl Jezus heeft geezegd dat Hij altijd bij je is en je nooit in de steek zal laten? (Mattheus 28:20)
Waarom zou je je verdoemd voelen of een pechvogel, terwijl de Bijbel leert dat Christus je heeft bevrijdt van de vloek van de wet, opdat je zijn Geest zou ontvangen? (Galaten 3:13,14)
Waarom zou je ontevreden zijn, terwijl je, net als Paulus, kan leren tevreden te zijn in alle omstandigheden (Filipenzen 4:11)
Waarom zou je je waardeloos voelen, als Christus voor jou tot zonde is geworden, opdat je gerechtvaardigd mocht worden in Hem? (2 Korinthe 5:21)
Waarom zou je bang zijn voor vervolging als je weet dat niemand tegen je kan zijn nu God voor je is? (Romeinen 8:31)
Waarom zou je verward zijn, terwijl God de bedenker is van vrede en Hij je wijsheid geeft door zijn inwonende Geest? (1 Korinthe 14:33)
Waarom zou je je een mislukkeling voelen terwijl je in alle omstandigheden een overwinnaar bent in Christus? (Romeinen 8:37)
Waarom zou de druk van het leven je hinderen, terwijl je moed kan vatten in de wetenschap dat Jezus de wereld en al haar verleidingen heeft overwonnen? (Johannes 16:33)
Uit: 'elke dag in Christus. Neil en Joanne Anderson'
Liefde is..
Niet zonder afscheid
Je mag niet zomaar
zonder afscheid bij me weggaan.
Niet zomaar, stiekem, stil ertussenuit.
Ik wil je zien als je gaat vertrekken.
Ik wil een blik voor jij je ogen sluit.
Geef mij een kans..
Om je heel dicht tegen me te houden
de warmte vast te houden van jouw aanwezigheid.
Ik wil jouw gezicht hebben bekeken
voordat het gaat verbleken
en uit mijn gezicht verdwijnt.
Je mag niet zomaar
zonder afscheid bij me weggaan.
Niet zonder dat je van me hebt gehoord.
Je moet nog luisteren naar alles wat ik kwijt wil
naar de zin van het allerlaatste woord..
Geef mij het woord..
Om te zeggen dat ik die zin in het leven
van je heb gekregen en nooit meer kwijt zal zijn.
Dat niets verloren gaat van wat je mij gezegd hebt.
Dat de stempel die jij gezet hebt
mijn hele leven blijft..
Laat bij het afscheid van je horen.
Laat mij maar praten als jij zwijgt.
Dat je mijn woorden nog kan horen.
Dat je me ziet, als je naar me kijkt.
Ik wil je warmte kunnen bieden
als jij het koud krijgt.
Ik wil niet ongezien verliezen.
Ik wil wuiven als je kijkt.
Ik wil je zien als je gaat vertrekken.
Ik wil een blik als jij je ogen sluit..
"Je bent een elfje
zo een met toverpoeder.
Je strooit geluk
in mijn ogen
en fluisterd liefde
in mijn oren.
Je zoemt zachtjes
door mijn hoofd
en maakt dat alle mooie dingen
me aan jou doen denken.
Ik vind je leuk.
Ik heb je lief."
Door: Dick Timmer
Zo zoet ~ SK
Het schilderij verbloemd de barst in de muur
Het kleed ligt zwaar op het stof
Er wordt gedanst op het gif in de grond
en de slaapkamer, is op slot
Sluit de gordijnen voor de nacht
en sluit de ogen
Achter de voordeur wordt gevochten in stilte
Voor de vrienden - de gulle lach - tot het gedag
dan wacht het koude bed - het lichaam afgewend
De koningin doet haar valse wimpers af
haar tanden in een glas, veegt de verf van haar lach
En in de spiegel staat de heks
met al haar maskers af
Onder de tafel van het grote diner
vreet het beest de resten op
En in de kelder schrobt de wasvrouw vergeefs
het bloed uit de smetteloze stof
Laat de torens vallen op de stad
schraap het bladgoud van de muren
Daag de koning uit, tot de haat breekt door zijn lach
scheur zijn mantel af, de mantel der liefde af
En als er niets meer over is, staan jij en ik
naakt tegenover elkaar
Dus dit is jouw gezicht, jouw ware gezicht
Jij raakt het mijne aan.
Zoet, zo zoet
dat het pijn doet
Aarzelend begin ~ SK
En ik wil je vragen
me niet te troosten
Niet te dragen
maar getuige te zijn van mij
Van mij zonder grote woorden
Zonder doorgaan op kracht
Ik heb nooit toegelaten
dat iemand mij zo zag
Maar ik wil niet bang zijn
Niet bang zijn
Dit is een aarzelend begin
Sommige dingen..
Aan het eind van het verhaal zijn er dingen waarvan het niet helpt om erover te praten. Zijn er dingen die we niet willen horen. Soms moeten we dingen zeggen omdat we niet langer kunnen zwijgen. Sommige dingen zijn niet wat je zegt, maar wie je bent. Sommige dingen zeg je omdat je geen andere keus hebt. Sommige dingen kun je beter voor jezelf houden.
En wat nog altijd de grootste waarheid is: sommige dingen spreken voor zichzelf..
Benjamin
Benjamin Franklin deelde een paar honderd jaar geleden het motto achter zijn grote succes "Never leave that till tomorrow, which you could do today". Je zou denken dat het overgrote deel van ons mensen heeft geluisterd daar wat hij toen zei. Ik weet niet waarom we zoveel dingen voor ons uitschuiven. Al wil ik daar best een balletje over opgooien. Ik denk dat het alles te maken heeft met angst. Angst om te falen. Angst voor pijn. Angst voor afwijzing. En soms is het misschien de angst om een verkeerde keuze te maken. 'Stel dat het de verkeerde is'. Wat als je een fout maakt die je niet meer terug kunt draaien? Maar waar we ook bang voor zijn, ik denk dat er een ding waar blijft boven alles: de pijn die het oplevert om iets niet te doen zal altijd meer zijn, dan wanneer je je angst onder ogen ziet en het toch doet.
We hebben de spreuken allemaal gehoord. We kennen de filosofische uitspraken allemaal. We hebben de waarschuwingen van onze ouders meegekregen over het verspillen van tijd. Ik denk dat het erop aankomt dat we het zelf ervaren. We moeten uiteindelijk zelf de fouten maken. We moeten ons eigen lesje leren. Pas dan zullen we volledig snappen wat Benjamin bedoelde met zijn uitspraak. En misschien zullen we dan ontdekken, dat de pijn die het oplevert wanneer je iets toch probeert, altijd beter is dan de spijt die je voelt als je het niet hebt gedaan...
Antwoord
Ik zie je gaan
Ik zie je staan
Ik hoor je roep
Ik ken je naam
Zie de vragen in je ogen
hoor je schreeuw om hulp tussen de regels door
Je handen voelen koud
al doe je zo je best om warmte uit te stralen
Ik voel je pijn
Voel je angsten mee
Tel de stukken van je ongeheelde hart
Je moegestreden wil, uitgeteld ben je
Terwijl je me probeert af te stoten
zegt iets vanbinnen me, jou lief te hebben
Terwijl jij een gestreden strijd levert
kan ik niet voldoen aan je vraag naar bevestiging
Ik zou je pijn willen dragen
je tranen willen drogen
Je handen willen warmen
Je hart willen helen
Maar zolang jij je muren opbouwt
je bang bent de controle los te laten
Zal liefde je hart nooit bereiken
zul je gevangen blijven in je verleden
en zal het heden je de adem benemen
Weet dat mijn armen open staan
als verlenging van mijn Vaders armen
Om in te schuilen en te vluchten voor je pijn
waardoor we samen de prijs kunnen betalen
In de liefde is geen plaats voor angst
volmaakte liefde sluit angst uit..
Gevoelsmens
Ik weet nog dat ik elke dag verlangde,
dat ik smeekte dat de Geest mijn hart verzwolg.
Ik verlangde naar 't gevoel,
die tinteling, die kracht.
Soms heb ik urenlang op God gewacht.
En als ik God niet voelde
dan raakte ik in paniek.
Had ik soms gezondigd?
Waarom was Hij er niet?
Dan zat ik op mijn knien,
mijn handen opgeven.
Ik smeekte 'Vader, 'k wil U voelen
als is het maar voor even'.
Dus ik zweefde over toppen in extase
en het liefste was ik steeds met God alleen.
Ik werd zo langzaamaan gevoelsverslaafde
en steeds weer angstig als de tinteling verdween.
Toen ik eens te steunen zat
omdat ik weer niet veel ervaren had
sprak mijn Vader helder tot mijn hart:
'Relax, ontspan, vertrouw op Mij
ook als je Mij niet voelt ben ik dichtbij.
Je hoeft me niet te vragen of Ik nog wel van je houdt.
Want Ik zal nooit veranderen, wil dat je Mij vertrouwt.
Relax, ontspan, vertrouw op Mij
Sta op, leer, geloof! Mijn waarheid maakt je vrij!
Zet je voeten op de Rots, en niet op je gevoel.
En je zult groeien en Mij kennen,
jij zult komen tot je doel..'
Mijn Vader sprak de waarheid
zoals Hij altijd doet.
Mijn houvast dat is Jezus,
mijn zekerheid Zijn bloed.
Nooit zit ik meer te steunen, alsof Hij mij verliet.
Want God is trouw, mijn Herder,
en liegen kan Hij niet!
Martin Brand
Zit op dit moment op mijn werk. Ga een lange nacht in.. Met erg veel tijd om na te denken! Over alles eigenlijk.. Over zinnige en minder zinnige dingen, dat maakt niet uit! Het enige nadeel is dat ik de onzinnige dingen momenteel belangrijker lijk te vinden dat de zinnige dingen. In de ogen van anderen tenminste, zelf vind ik het maar al te zinnig.
In ieder geval een onzinnig begin van een blog.
Ik denk na de laatste tijd. Ik denk te lang na.. Het voelt alsof er een enorme last op mijn schouders drukt. Alsof ik iets moet doen. Iets moet strijden.. Alleen ik weet niet wat te doen. Ik denk en wacht me suf, maar het lijkt hierbij te blijven.. Alsof ik alle problemen van de wereld op moet lossen. En aangezien ik de krant lees, zijn dat er nogal wat.
Ik las een artikel waarin stond dat het geestelijk gezien normaal is dat je in zo'n periode terecht komt. Dat het niet normaal is om altijd maar op de top te zijn.. Maar dat wil ik zo graag. Het lijkt mij het meest logisch dat je daar kunt groeien, dat het daar gebeurt.
Misschien is het ook niet raar dat ik dit gevoel heb. Ik heb een hectische tijd achter de rug met enorm veel zegeningen en mooie momenten. Nu dat allemaal achter de rug is, ben ik misschien in een soort figuurlijk gat getuimeld? Dat zou het kunnen zijn..
In ieder geval hoop ik dat het allemaal niet te lang duurt.. Dat ik nieuwe energie zal krijgen. Mijn gedachten wat afnemen.. Blijder worden in ieder geval :-) Het komt wel goed..
Roos in de woestijn
Een traan wist jouw make-up
en glinstert in het licht
Jouw verhaal is zo pijnlijk
het geeft een kleur op je gezicht
Ik zoek naar wat woorden
maar een woord heeft hier geen zin
Ik kijk in jouw ogen
en voel de pijn binnenin
Hoe kun jij ooit de zon zien schijnen?
Hoe vertel ik jou van hemels licht?
Want hij brak je hart, kerfde krassen op je ziel
Ik smeek in stilte
maak wat gebroken is weer heel.
Hij sprak lieve woorden
maar de lust heeft jou geraakt
Een haat is geboren
en heeft iets moois kapot gemaakt
Je voelt je verlaten
in het schrijnen van jouw pijn
Ik bid voor wat water
voor de roos in jouw woestijn
Hoe kun jij ooit de zon zien schijnen?
Hoe vertel ik jou van hemels licht?
Want hij brak jouw hart, kerfde krassen op je ziel
Ik smeek in stilte
maak wat gebroken is weer nieuw..
Gerald Troost
Titelloos
Het eerste wat je leert is tegen pijn te kunnen
Je rug te rechten en een ander wat te gunnen
Je gevoelens te beheersen
Stoer te zijn, en sterk
Die kindertijd bereidt je voor
op het 'grote werk'
Als mijn hand de jouwe vindt
dan weet je weer waarom
de wereld onbelangrijk lijkt
Als mijn hand de jouwe vindt
en jij je warmt aan mij
Dan hoop ik dat je zeker weet
zo waardevol ben jij
De pijn die je blijft voelen
omdat je kwetsbaar bent
En vanbinnen soms zo eenzaam
de wanhoop die je kent
Wie geeft de ander warmte?
Wie durft een arm te slaan
om de schouders van een ander
die in zijn strijd alleen moet gaan?
Als mijn hand de jouwe vindt
dan weet ik weer waarom
de wereld onbelangrijk lijkt
Als mijn hand de jouwe vindt
en jij je warmt aan mij
Dan hoop ik dat je zeker weet
zo geliefd ben jij
Laat je tranen gaan mijn liefste
want bij mij kun je het kwijt
En neem gerust de ruimte
Je weet, je hebt de tijd..
Woorden die voor de juiste persoon, de juiste betekenis hebben..
Ga met me mee..
Als de zon is verscholen achter de wolken
Als je dag in een nacht verdwijnt
En je voelt je verloren, geen zicht op een morgen die jou bevrijdt
Als je hoop is vervlogen op betere tijden
Als het vuur is gedoofd
Je lach is verdwenen
Als je niet meer in morgen gelooft..
Ga met me mee
kijk door mijn ogen met me mee..
Ga met me mee
ik blijf steeds geloven in een wonder dat op je wacht..
Als de wind is gekeerd, en je schepen slaan om
Als je voelt dat je bent gestrandt
Als je leeft op een eiland en je brand van verlangen
naar het vaste land
Als je hoop is vervlogen op betere tijden
Als het vuur is gedoofd
Je lach is verdwenen
Als je niet meer in morgen gelooft..
In dit leven ben je niet alleen
nog zoveel te geven aan mensen om je heen
Ga met me mee
kijk door mijn ogen met me mee..
Ga met me mee
ik blijf steeds geloven
Ga met me mee
ik zie een nieuwe morgen
Ga met me mee
ik blijf steeds geloven, in een wonder dat op je wacht..
U tilt mij op - You lift me up
Ben ik bedroefd
en o, mijn ziel zo rustloos
En duisternis drukt o zo zwaar op mij
Dan vraag ik niets, maar wacht ik in de stilte
totdat U komt en maakt mijn last weer vrij
U tilt mij op tot ongekende hoogten
Ik voel Uw kracht, nu ik Uw liefde ken
Ik ben sterk, al zwevend op Uw vleugels
U tilt mij op, veel hoger dan ik ben
Als in mijn leven komen
strijd en zorgen
en ik mijn kruis moet dragen door de tijd
Wilt U dan helpen
en mijn last verlichten
Uw liefde geven tot in eeuwigheid
U tilt mij op tot ongekende hoogten
Ik voel Uw kracht, nu ik Uw liefde ken
Ik ben sterk, al zwevend op Uw vleugels
U tilt mij op, veel hoger dan ik ben..
Spinsel..
Als ik het verdraag
Jij het aankijkt
Soms beter weet
Weet ik het niet
of allang vergeten
Als jij het zegt
of ik het denk
En zonder dat we het
weten of voelen
er iets is veranderd
Als we verzwijgen
dat wat te lang verzwegen is
Niet meer vechten of hopen
op hetgeen
zo mooi had kunnen zijn
Als we geloven
in geluk zonder meer
zal de toekomst
spreken of laten
dat wat gezegd had moeten zijn
Nachtlicht
Wat zou ik zien
een hoop geluk misschien.
Ogen die nog stralen in het duister
of diepe pijn
omdat het toch niet waar kan zijn
dat er naar jouw hart niemand meer luisterd.
Hoe zie jij eruit in het nachtlicht?
Hoe zie jij eruit als niemand meer kijkt?
Hoe zie jij eruit in het nachtlicht
als de wereld haar ogen sluit.
Een lege helft
omdat het bed te groot is voor
wat er van jullie is overgebleven.
Of diepe rust
omdat wie je net hebt gekust
de allermooiste droom is in je leven.
Hoe zie jij eruit in het nachtlicht?
Hoe zie jij eruit als niemand meer kijkt?
Hoe zie jij eruit in het nachtlicht
als de wereld haar ogen sluit.
En God ziet jou
of wat er van je over is.
Je dagen en je rusteloze nachten.
En als je ooit besluit
naar God te gaan
weet dan dat Hij altijd al op je stond te wachten..
I will be here for you
When you feel the sunlight
fade into the cold night
and when you don't know where to turn.
And when all the dreams you're dreaming
seem to lose their meaning
let me in your world. Let me in your world.
All you need is someone you can hold.
Don't be sad, you're not alone!
I will be here for you!
Somewhere in the night.
Somewhere in the night.
I'll shine a light for you
somewhere in the night.
I'll be standing by
I will be here for you.
In this world of strangers
of cold and friendly faces
there's someone you can trust.
I will be your shelter,
I'll give you my shoulder.
Just reach out for my love,
reach out for my love.
Call my name, and my heart will hear
I will be here, there's nothing to fear..
Kijk omhoog
Er is een dag, waar al wat leeft al lang op wacht.
Een dag van blijdschap, als heel de schepping wordt bevrijdt.
En op die dag, dan komt de Heer en haalt Zijn bruid,
die rein en stralend, opgaat in Zijn heerlijkheid.
Er klinkt geschal wanneer de graven opengaan
en doden opstaan, voor eeuwig levend door Zijn kracht.
Hun aardse tent, wordt nu bekleedt met heerlijkheid.
De dood verzwolgen, overwonnen voor altijd.
Spoedig zullen wij Hem zien
en voor altijd op Hem lijken
en Jezus kennen, zoals Hij is.
Nooit meer tranen, nooit meer pijn,
want wij zullen met Hem leven
in Zijn nabijheid, voor altijd!
Dus kijk omhoog en zie wat nog verborgen is
want wat beloofd is, dat blijft in alle eeuwigheid.
En als je lijdt, weet dat het maar voor even is
als Jezus terugkomt, deel je in Zijn heerlijkheid!
Slusch
Geachte lezers,
Zoals menig mens vast geconstateerd heeft ben ik eventjes stil geweest.. Zo rond het einde van het jaar was het in m'n leven een drukte van jewelste (ja, zo schrijf je dat!)..
Terwijl ik in een prachtig appartement in de zuiderzon zit, in mijn o zo geliefde moederdorp lijkt het mij een goed moment even kort terug te blikken op het afgelopen jaar.. Het is uiteraard niet m'n bedoeling dramatisch emotioneel terug te gaan kijken, zakdoeken kunnen dus in het pakje blijven.. ;-)
Op de allereerste dag van 2010 was mijn verloving een feit. Een simpele vraag en een simpel antwoord zetten mijn leven even op z'n kop.. Terwijl mijn hoofd druk was met allerlei levensvragen, werd er nu van mij verwacht (althans, zo leek het) dat ik de vrolijkheid zelve zou zijn. De gelukkige bruid. Ik heb mijn uiterste best gedaan mij op deze manier te presenteren.. Het spreekwoord luid 'de waarheid achterhaalt het wel' en zo was het ook. Een half jaar na 'de verloving' was het einde verloving. Einde relatie. Einde poppenkast. Tijd voor de waarheid, en tijd voor genezing.
Boven alles staat in het afgelopen jaar dat God me rijk gezegend heeft, en me de waarheid over mijzelf heeft doen zien en laten ervaren. Ik heb ervaren hoe het is als je je volledig geaccepteerd mag weten zonder dat dat afhing van mijn prestaties. Dat ik een mens mag zijn met gevoelens, een mens die leeft! Om gevuld met Zijn liefde, die liefde weer door te geven. Gehoor te geven aan de opdracht voor de wereld.. De Waarheid leren kennen!
Ik mocht ervaren dat God een rijk zegenende God is. Zoals Hij in de bijbel schrijft dat zegen ons zal volgen als we dicht bij Hem leven. Zo ging het ook. Ik heb lang gebeden om een huisje. Een aantal keren liep deze zoektocht uit op teleurstelling. Ik mocht voor ogen houden dat God iets beters in Zijn plan had. En dat is het zeker! Een prachtige plek, een prachtig huis, een prachtig dorp!
Daarnaast ook nog een nieuwe baan, op hetzelfde moment. Het is geweldig mooi. Om stil van te worden..
Naast de materialistische zegeningen heeft God me ook gezegend met geweldige mensen om mij heen. Ik heb leren zien welke mensen echte vrienden zijn. Die naast je staan door dik en dun, je niet laten vallen als het even moeilijk is. Ik heb vrienden vaarwel gezegd, ik heb nieuwe vrienden mogen krijgen.. Een leerschool die soms pijnlijk is, maar me bovenal gevormd heeft.
Tot slot wil ik je Gods zegen toebidden over alles wat er het komende jaar zal gebeuren.. Dat je mag weten een geliefd kind te zijn van een oneindig liefdevolle Papa!
Ik zie vol verwachting uit naar alles wat dit jaar er weer komen zal!
In de stal van mijn hart
In de stal van mijn hart is een Kindje geboren
en het wordt licht, en het geeft kleuren aan het donker om mij heen.
In de stal van mijn hart lijkt soms alles verloren
maar iets beweegt, want er is Liefde, en het laat mij nooit alleen.
Als ik het begrijpen wil,
vallen mijn gedachten even stil.
Het verandert mij,
de wereld voelt opeens niet meer zo kil..
In de stal van mijn hart is een Kindje geboren
en het is mooi, het is zo anders dan de mensen om mij heen.
In de stal van mijn hart kan ik engelen horen
'Ere zij God'. 'Vrede op aarde'. Want Hij kwam voor iedereen.
Als ik het verzwijgen wil
roepen zelfs de muren en de wind.
Ze vertellen mij
dat hier vandaag een nieuwe dag begint.
Ik geloof in wonderen
maar ze waren nooit zo mooi als dit.
En het vult mijn hart
wanneer ik in mijn stal dit kind aanbidt...
Toekomst..
Maar de toekomst is veranderlijk. In de toekomst zitten je diepste angsten en je grootste verlangens verborgen. Je stoutste dromen schuilen zich daar. Maar ondanks dat alles is 1 ding zeker: als ze eindelijk wordt ontsluierd, is de toekomst altijd anders dan je van tevoren gedacht had..
Gedachtenspinseltje..
Als je iets terugverwacht voor wat je hebt gegeven dan was het geen liefde. Ook geen gift. Dan was het een vooruitbetaling.
Zomaar een regel die ik vandaag las en waar ik zo een tijdje over heb gedacht. Ik stond stil bij mijn eigen dingen die ik doe. Al dan niet van harte.. Ik dacht na over onze maatschappij en kwam tot de ontdekking dat we eigenlijk allemaal vanuit ons menszijn op die manier leven. We geven vaak dingen aan een ander (liefde, aandacht, materiaal, enz.) omdat we er diep vanbinnen eigenlijk iets voor terugverwachten. Of we dit bewust of onbewust doen, is een discussiepunt. Maar dat we het doen staat als een paal boven water.
Ik herken in mijn eigen leven dat het mijn valkuil is/was om de benen uit mijn lijf te rennen. Door goed mijn best te doen, en veel met anderen bezig te zijn, dacht ik goedkeuring te kunnen krijgen. Ik wilde graag dat anderen mij aardig zouden vinden, dus deed ik aardig. Ik wilde graag dat mijn ex mij een goede/leuke vriendin zou vinden, dus had ik een eigen overlevingsstrategie ontwikkeld. Kortgezegd komt het erop neer dat ik rondjes rende, en mijzelf afvroeg of iedereen wel zag hoe goed ik mijn best deed.
Maar deze manier van leven eist zijn tol. Op een gegeven moment ga je hieraan onderdoor als mensen. In de eerste plaats omdat mensen toch nooit daadwerkelijk zullen zien hoe goed je je best doet. Daarnaast omdat het jezelf naar beneden haalt. Door jezelf niet lief te hebben en jezelf niet gewaardeerd te voelen, kom je in een neerwaartse spiraal. En daar kom je zonder hulp van buitenaf niet uit!
Gelukkig was deze hulp er voor mij wel. Ik mocht mijn hemelse Papa leren kennen die onvoorwaardelijk van mij houdt. Na heel wat gemorrel aan mijn hart, mocht ik ontdekken dat Zijn liefde niet afhangt van mijn inspanningen en mijn uitputtende strijd. Zijn genade is vrij beschikbaar. Zijn liefde ook. En pas toen mijn hart hiervoor openstond, kon ik dat zo ervaren. Dat is een strijd geweest, en geloof me: dat is het af en toe nog steeds. Maar door alles heen weet ik nu dat deze onvoorwaardelijke Liefde wint.
En ik weet niet hoe jij je voelt. Of je je intens geliefd voelt. Of je voor 100% kunt zeggen dat je het waard bent om voor te leven. Dat je eigenwaarde niet afhangt van de prestaties die je levert. Das een vraag die ook alleen jij kunt beantwoorden.. Ik wil je uitdagen hierover na te denken. Gods woord te lezen, en de waarheid die Hij over je zegt, toe te laten in je hart!
Verdriet
Verdriet komt voor iedereen op een ander tijdstip. Op onze eigen manier. Het beste wat we kunnen doen - het beste dat ik kan doen - is eerlijk zijn.
Het erge van verdriet is dat je het niet kunt beheersen. Je denkt dat je iets overwonnen hebt. Dat het voorbij is. En dan begint het weer van voor af aan. En altijd, elke keer, ontneemt het je de adem...
De mooiste dag van je leven..
Avontuur
De afgelopen weken blijkt in mijn leven maar weer dat het allemaal een groot avontuur is. Het leven dan he. Soms lijkt het in je leven wonderlijk stil. Alsof je je leven leidt, en er nooit meer iets zal veranderen. Op het volgende moment lijkt het alsof mijn bak met zegeningen zich heeft omgedraaid. Het maakt me blij, en het is bemoedigend. Ik geniet ontzettend van elke dag, en zie uit naar alle andere mooie dingen die er ongetwijfeld zullen gebeuren..
Mijn leven staat op dit moment even totaal op z'n kop. Het ene moment vroeg ik me af wat er van mijn leven moest worden, en welke wegen ik moest gaan. Het volgende moment krijg je een nieuwe baan waar je hart al lang naar uitging, en het volgende moment ook nog een pracht van een huisje. Om dankbaar en stil van te worden.. Dan lijkt het eventjes een sprookje.
Eventjes maar. Want het leven is geen sprookje. Het leven is een avontuur. Met mooie dingen, met lastige dingen, en vooral met dingen om (in mijn geval) lang over na te denken. Soms zetten mensen om je heen je aan het denken. Met een kritische blik. Met een vraag. Of simpelweg omdat ze er zijn. Ze brengen zegeningen met zich mee. Ik geniet van wie en hoe zij zijn. Aan de andere kant kunnen ze me soms zo aan het denken zetten, dat ik zelf even niet meer in staat ben om ernaast te stappen en mijn gedachten bij te sturen. Soms zou ik willen dat mensen zich bezig hielden met hun eigen leven. Lijkt me voor sommige al meer dan genoeg ;-) Dat zou ervoor zorgen dat je je niet hoeft te verantwoorden voor de keuzes die je maakt. Voor de dingen die je doet, en hoe je je voelt. Dan komt natuurlijk het gevaar om de hoek kijken dat iedereen zo op zijn eilandje leeft, dat het eng gaat worden om ervanaf te stappen. Dilemma dus, MAAR met een oplossing! Als mensen naar elkaar kijken met een liefdevolle blik (de liefde gaat tenslotte altijd van het beste uit) en zorg dragen voor de ander, dan is het oke! Zelfs iets om aan te moedigen. Mocht u de drang hebben zich eindeloos druk te maken om dingen die eigenlijk het drukmaken niet waard zijn, maakt u zich dan niet druk! Deal?
Om terug te gaan naar mijn sprookje. Wees welkom mee te lopen met de nieuwe fase in mijn leven. De fase van volle vuilniszakken, behang en een hele hoop dozen. De fase van gesprekken, rapporteren en zo-nodig-medicatie. En de fase waarin ik volop van het leven wil genieten, met alles wat daarbij hoort!
En oke, met of zonder kritische blik. Die zal ik dan maar voor lief nemen.. ;-)
Mijn last is licht
Mijn last is licht -
en Mijn juk is zacht
Ik ben je Schild -
en Ik ben je Kracht
En Ik maak je vrij als een vogel
die vliegt zonder gewicht
Want Mijn juk is zacht
en Mijn last is licht
Ik maak je los -
van alles wat je bindt
Geef jou het kleed -
van een Koningskind
En Ik stel je hoog op de troon
in Mijn koninkrijk van licht
Want Mijn juk is zacht
en Mijn last is licht
Kom dan bij Mij
Nu is de tijd.
Spreid nu je vleugels uit
en dans met Mij
Zing en wees blij
Hier ben je vrij
Hier is je heil en je heerlijkheid
Want Ik til je uit -
boven elke pijn
En heel de weg -
zal Ik bij je zijn
En Ik voer je veilig omhoog
naar een heerlijk vergezicht
Want Mijn juk is zacht
en Mijn last is licht
En is het donker om je heen
Ik breng je in het licht
Dus hef je hoofd nu omhoog
houdt je blik op mij gericht
Want Mijn juk is zacht
en Mijn last is licht
Mijn hart voor mijn werk
In jouw land is alles stil
en niemand kan er komen,
en niemand kent jouw dromen,
en dat je weleens schreeuwen wil.
Maar als dat niet wil lukken
gooi jij de boel aan stukken.
Zo'n jongetje met nukken
past niet in een gezin.
Hoe moet ik je bekijken?
Hoe kan ik je bereiken?
En heeft 't eigenlijk nog wel zin..
In jouw land komt haast geen zon
geen warmte om te leven.
Maar soms is het er even
dan zou je lachen, als je kon.
Maar toch wil ik proberen,
wat mensen ook beweren,
om jou dat eens te leren
want toch zit het erin.
En daarom blijf ik hopen
want eenmaal ga jij open
en komt er een nieuw begin!
Mijn zoon
Het lijkt misschien zo lang
Sinds jij ter wereld kwam
Ik was daar
en ik zie hoe hard jij probeert
te vullen wat je mist
Mijn zoon
Ik vergeet jou nooit
Mijn liefde schreeuwt
om jouw pijn
Ik ben je Vader
jij zult altijd mijn eigen kind zijn
Ik wacht hier altijd
al was het alleen op jou
Ik ben je Vader
Mijn dochter
Ik zie je groot verdriet
Je roept: heb me lief
Je schreeuwt: maak me vrij
Je armen zijn zo vol
Je hart is zo leeg
Mijn dochter
Alleen op bed
tranen rollen
Struikel toch niet
Dus kom hier bij Mij
Kom maar dicht bij Mij
en stort je hart maar uit
Ik ben je Vader
jij zult altijd mijn eigen kind zijn
Ik wacht hier altijd
al was het alleen op jou
Ik ben je Vader
Zomaar wat woorden. Geldend voor een hoop van ons mensen.. Om over na te denken en misschien te beantwoorden.. :-)
WELKOM fijn dat je er bent..
WELKOM fijn dat je er bent. Zomaar een tekst. Een veelzeggende tekst, als hij welgemeend en oprecht wordt uitgesproken. Een tekst die ik bij toeval zag toen ik een niet nader te noemen warenhuis in Nederland binnenliep.
Mijn eerste reactie was verbazing; waarom zo'n tekst? Waarom niet alleen een net 'welkom'? Daarnaast riep het irritatie bij mij op. Ik voelde me totaal niet welkom. Het personeel heette me niet welkom. Het personeel was niet bepaald in opperbeste stemming. Het personeel accepteerde me ook niet zoals ik ben, want toen ik per ongeluk de stapel truitjes (lees: aanbieding, goede kwaliteit en echt een hele leuke kleur) van de tafel stootte (ik ben wat onhandig) kreeg ik een snauw en een veelbetekenende blik mijn richting op. Kortom: er mag dan een bord hangen met een prachtige tekst, maar als er verder niks aan toegevoegd wordt, zijn het wat mij betreft loze woorden.
Aan de andere kant dacht ik: hoeveel mensen zijn er die hunkeren naar het gevoel van ergens welkom te zijn? Tegen hoeveel mensen wordt gezegd dat het fijn is dat zij er zijn? Is het zo erg gesteld met onze maatschappij dat we zulke borden nodig hebben om geprikkeld te worden? Ik ben blij voor iedereen die een veilige haven vindt in dit warenhuis. Die zich ten diepste gewenst en welkom voelt. Dit warenhuis zal voor hen een lichtje zijn in een donkere wereld..
Later die dag, toen ik qualitytime had met mijn Papa, zei Hij: welkom, fijn dat je er bent. Ik reageerde hier wat cynisch op, gezien mijn ervaringen eerder die dag. Het 'welkom' herhaalde zich. En drong dieper tot me door. Ik met al mijn mogelijkheden en onmogelijkheden. Met mijn rare trekjes en eigenaardigheden. Met mijn zonden, mijn falen en alle gedachten die soms door mijn hoofd gaan; ben WELKOM bij een heilig en verheven God. Wat een grootsheid. En het maakte me klein.. Het liet me beseffen hoe groot de 'welkomnood' is. Het maakte een gevoel los om anderen te laten weten dat er Iemand is bij wie zij welkom zijn.. Het maakte de drang los om het personeel van het warenhuis op te zoeken en te zeggen dat ook zij welkom zijn! Kunnen ze gelijk die slorige onoverkomelijke klanten meenemen ;-) Ruimte genoeg..
Nadere kennismaking..
Sommige mensen die mijn blogs lezen kennen me persoonlijk. Anderen kennen mij door mailcontact naar aanleiding van een kritische noot, een bericht of bemoediging. En gezien mijn statistieken zijn er vast ook nog mensen die ik helemaal niet ken.
Daarom leek het me leuk een vragenlijstje te beantwoorden waarin ik me even kort en bondig voorstel. Als je nog een onbekende bent, of een bekende en je voelt je vrij om te reageren: rechts op je scherm staat ergens een link waarmee je me een bericht kunt sturen.. Ik zie ernaar uit! :-)
1. Welke kleur zijn de sokken die je draagt?
Bruin met zwarte streepjes
2. Met wie zou je weleens een dagje willen ruilen?
Er zijn een aantal vrienden met wie ik wel een dagje zou willen ruilen. Enerzijds omdat ik hen dan misschien ein-de-lijk eens helemaal kan begrijpen. En anderzijds dat ze inzien dat ik eigenlijk best heel simpel kan zijn..
3. Wat is je leukste liedje op dit moment?
Momenteel luister ik vaak naar het liedje Lovestory van Taylor Swift. Verder is 'de schuilplaats' ook een van de nummers die hoog op mijn lijstje staat.
4. Wat is een goede, en wat een minder goede eigenschap?
Een goede eigenschap is denk mijn vermogen om naar anderen te kunnen luisteren. Een minder goede eigenschap is denk mijn soms botte manier van communiceren.
5. Wat staat er in je laatst ontvangen smsje?
'En een schrale neus lol'
6. Wat is je favourite drankje?
Met stip op 1: witte wijn!
7. Wat is een typerende uitspraak voor/van je?
Gebruik al het talent dat je bezit. Een bos zou heel stil zijn als geen enkele vogel zijn lied zong, behalve de beste.
8. Wat doe je het liefst?
Deze is wat lastiger. Ik doe namelijk heel veel dingen heel erg graag. Eigenlijk zijn al die dingen wel met mensen. Ik ben graag onder de mensen. Het liefst voer ik in ontspannen sfeer een goed gesprek. Al dan niet met een wijntje.. En t liefst zo laat mogelijk. Ik ben een avondmens.. Ook vind ik t heerlijk om gewoon simpelweg naar mensen te kijken en om ze te lachen.
9. In welke kleding loop je het liefst?
Helaas draag ik dit niet zoveel, puur omdat het voor een medemens bijna niet draaglijk is om naar te kijken. Het lekkerst voel ik me in mijn felroze joggingbroek. Mijn felgroene fleecefest en een paar wollen sokken. Dus..
10. Noem eens een rare gewoonte.
Lopen in mijn felroze jogginbroek? Hmm.. Een beetje genant is het wel, maar ik poets altijd mijn tanden op de w.c. Enkele uitzonderingen daargelaten.
11. Zijn er dingen waar je niet tegen kunt?
Ik kan niet goed tegen onrechtvaardigheid.
12. Heb je een favourite auto?
Altijd als ik mijn mond open doe om iets te zeggen over al het gemotiseerde verkeer, kijkt iedereen me aan alsof ze water zien brangen. Dus nee, hier waag ik mij niet aan.
13. Tot slot: als je een wens mocht doen, wat zou dit zijn?
Ik wens iedereen, en in het bijzonder de mensen die dicht om mij heen staan, een levende relatie met God toe, waarin zij tot hun doel zullen komen. En dat er meer onderlinge liefde zal zijn tussen mensen.
Nou dit was ik. Ik hoop wat van je te horen! =D
Prinses
De woorden breken in haar tandenloze mond
terwijl ze huivert in twee dunne regenjassen.
Om zes uur 's morgens in de weer met plastic tassen
op het terrein waar ooit een verffabriekje stond.
Ze zoekt een plekje waar ze ongezien kan plassen
en nog heel even kijkt ze schichtig in het rond.
Alsof er iemand was die haar daar kon verrassen
maar er is niemand, zelfs geen hond.
De klok slaat zes; een brood, een mes
een lege fles..
En niemand zegt: jij bent een prinses!
Je bent geboren in een wonderwit paleis
je bent de dochter van de allerhoogste koning.
Om tien uur 's morgens is er lindenthee met honing
en voor het slapen gaan een beker slagroomijs.
Je hebt een bed met rode kussens in je woning
de kamer geurt naar madeliefjes en anijs.
En elke middag schint de zon en als bekroning
mag je in een vierspan, mee op reis.
De klok slaat zes; een brood, een mes
een lege fles.
En niemand zegt: jij bent een prinses..
Niemand zegt.. Jij bent mijn prinses..
Als de stenen konden spreken
Als de stenen konden spreken
zou ik zwijgen als het graf
Dan zou ons geen brood ontbreken
Was geen kind meer bang voor straf
Dan zou er geen oorlog dreigen
elk gevaar zou zijn geweken
Maar zolang de stenen zwijgen
zal ik spreken
Als de stenen konden spreken
zou ik zwijgen als het graf
Dan was er zonneklaar gebleken
wat er koren is en wat er kaf
Elke dwingeland zou krijgen
wat hij altijd heeft ontweken
Maar zolang de stenen zwijgen
zal ik spreken
Als de stenen konden spreken
zou ik zwijgen als het graf
Dan was er geen kaïnsteken
Niemand droeg de bedelstaf
Zouden wij onszelf ontstijgen
en de ban voorgoed verbreken
Maar zolang de stenen zwijgen
zal ik spreken
Je draagt je glimlach,
net zo makkelijk als de lippenstift die je draagt.
Je maakt jezelf vergeetachtig,
om je schaamte te verbergen.
Je weet dat het niet echt is.
Je staat het jezelf niet toe.
Want er is iets dat je ziel niet kan vergeten.
Je glimlach draag je als een masker.
Je kunt de stukken van je hart tellen.
Je zegt al je gebeden met de juiste woorden,
maar je weet niet hoe het is om je innig geliefd door God te voelen.
Je weet dat het niet helpt,
te doen alsof je slaapt..
Je weet dat er geheimen zijn die je niet kunt vertellen.
Maar je weet niet waar je heen kunt vluchten met al je pijn,
als thuis de plek is waar je pijn zit.
Je weet dat het niet helpt, te doen alsof je slaapt.
Je weet niet hoe het is om je innig geliefd door God te voelen...
Voor mijn liefste vrienden..
Voor jou zet ik mijn masker af
met jou speel ik geen spel
Je mag me zien zoals ik ben
maar bang maakt het me wel
Voor jou zet ik mijn masker af
en hoop dat jij dan ziet
dat ik gewoon een joker ben
die lacht om haar verdriet
Voor jou zet ik mijn masker af
ik heb geen muren meer
Omdat jij net zo kwetsbaar bent
leg ik mijn wapens neer
Voor jou zet ik mijn masker af
aan jou geef ik mij bloot
Ik leg mijn ziel en zaligheid
uit liefde in je schoot
Want niemand hoeft te weten
hoe kwetsbaar en hoe klein
hoe angstig en verlegen
ik af en toe kan zijn
Mijn sterkte en mijn zwakte
je krijgt ze allebei
Ik wil ze met je delen
wil jij dat ook met mij?
Levenslang
Jouw blonde haren,
en de lach waarachter jij je nog verschuild.
Ze golven als het water,
als je tranen die je nooit meer hebt gehuild.
Hoe diep is de zee?
En hoe vaak was je bang?
Hoe lang duurt heimwee naar onschuld?
Levenslang.
Je zingt zoals een engel,
die verdwaalt is sinds hij uit de hemel viel.
En de vonken van jouw woorden,
branden donkerblauwe plekken in mijn ziel.
Je bijt mijn wonden open,
nu we lopen door dit radeloze land.
De tijd heeft ons getekend,
en jij slaat mij met genadeloze hand.
Levenslang.
De wil van God brengt je nooit ergens
waar Zijn genade je niet kan houden,
waar Zijn armen je niet kunnen dragen,
waar Zijn rijkdom niet in je behoeften kan voorzien
waar Zijn kracht je niet kan versterken.
De wil van God brengt je nooit ergens
waar Zijn Geest niet door je heen kan werken,
waar Zijn wijsheid je niet kan onderwijzen,
waar Zijn leger je niet kan beschermen,
waar Zijn handen je niet kunnen vormen.
De wil van God brengt je nooit ergens
waar Zijn liefde je niet kan omgeven,
waar Zijn weldaden je niet staande kunnen houden,
waar Zijn vrede je angst niet kan verdrijven,
Waar Zijn gezag niet het laatste woord heeft.
De wil van God brengt je nooit ergens
waar Zijn troost je tranen niet kunnen drogen,
waar Zijn woord je niet kan voeden,
waar Hij geen wonderen voor je kan doen,
waar Zijn alomtegenwoordigheid je niet kan vinden.
Volgens mij zijn er maar weinig zelfvoldane mensen op aarde. Tenminste, als ik om me heen kijk zie ik ze niet. We gaan zelden eens lekker zitten met onze benen omhoog. We zitten niet stil. Het lijkt allemaal wel een spel dat we willen winnen. En wat er ook gebeurt, we geven nooit op. We willen winnen. En als het ene spel is gewonnen, beginnen we weer aan het volgende.. We zetten onszelf onder druk. Het maakt ook niet uit wat we behalen. Als we de ene berg beklommen hebben, vinden we even verderop wel weer een nieuwe berg. En als we om ons heen kijken, naar andere mensen. Dan maken we een soort foto's van hen. Uiteraard als ze op de top van de berg zijn. Bovenaan. Dan lachen ze. Zijn ze uitbundig blij en hebben ze het flink met zichzelf getroffen. We nemen geen foto's van de weg omhoog, wie wil zich dat nou herinneren? We zetten onszelf niet onder druk omdat we dat zo leuk vinden. De pijn, angsten en het afzien van het klimmen naar de top; daar maakt niemand foto's van. Dat wil niemand herinneren. Het uitzicht vanaf de top wel, dat is fijn en mooi. Het adembenemende moment als daar bent aanbelandt. Dat maakt dat we door blijven klimmen. En steeds opnieuw de pijn verdragen. Dat vind ik het gekke..
Is er hoop? Er is hoop!
Dit is een blog die ik niet zo snel zal plaatsen. Op de eerste plaats omdat ik hem niet zelf heb geschreven, en op de tweede plaats omdat het volgens mij niet echt veel zinnigs te zeggen heeft. Of misschien juist wel?! Het is maar hoe je het bekijkt. Wie weet heeft iemand er wat aan. Toen ik mij vandaag afmelden op mijn veelbezochte site hotmail.com, bladerde ik even door het nieuws van de dag. Mijn oog viel op een artikel, speciaal geschreven voor de vrijgezelle man die tal van excuses heeft om het andere geslacht te laten voor wat zij is. De titel luidde 'Hoe stap ik op die knappe vrouw af'. Voor alle wat minder mooi bedeelden in ons land: sorry! Mocht je je gekwetst voelen door dit artikel, mail je klacht dan naar homepage@hotmail.com.. Mannen, lees het volgende artikel met een open blik en met de wetenschap dat er knappe vrouwen zijn, die met jullie leed zijn begaan!
Heren hoe zit het met jullie zelfvertrouwen? In de liefde is niets makkelijker dan excuses te bedenken om niet in het diepe te hoeven springen. Te zelfverzekerd is niet goed, maar het helpt je wel om eerder op iemand af te stappen die je leuk vindt. Hierbij onze tips om zo al die klassieke redenen, om juist niet op die leuke knappe vrouw af te hoeven stappen, naast je neer te leggen.
1. Ze is te aantrekkelijk voor me
Dé meest gebruikte reden om maar niet naar iemand toe te hoeven lopen! We hebben nieuws voor je! Leven met een mooi meisje aan je zijde is de droom van veel mannen. Je vindt haar mooi, dus zeg dan dat ook gewoon! Misschien vindt zij zichzelf helemaal niet zo mooi, dus zal ze zich op z’n minst gevleid voelen.
2. Ze is te intelligent
Heeft ze soms de Nobelprijs voor natuurkunde of literatuur gewonnen? Nee? Nou dan. Je bent vast niet zo dom als je denkt. Er zijn een hoop verschillende manieren waarop je intelligent kunt zijn. En één manier heb je al bewezen, je bent intelligent genoeg om geïnteresseerd te zijn in haar.
3. We hebben niet dezelfde interesse(s)
Oké, dat is een feit. Verstop je echter niet achter dit excuus. Want een ander feit is dat zodra je haar zag, je hart op hol sloeg. Bovendien kan het best zo zijn dat jullie goed bij elkaar passen, ook al houden jullie niet van dezelfde dingen. Informeer maar eens bij koppels uit je directe omgeving! Weleens van ‘opposites attract’ gehoord?
4. Ze is veel ouder / jonger dan ik
Is dat wat je tegenhoudt of ben je soms bang om voor het wat-zullen-ze-wel-niet-zeggen effect? Laat ze maar lekker kletsen. Kijk maar eens goed om je heen, een leeftijdsverschil tussen koppels is echt geen barrière (meer). Zeg tegen jezelf dat jij haar jonger maakt of zij jou juist wijzer.
5. Ze is veel groter / kleiner dan ik
Ja, ja, heren, deze smoes horen we vaak als mannen bang zijn om een blauwtje te lopen. Sinds wanneer is lengte een criterium? Stel een lijst samen met alle punten waarop jij en dat meisje fysiek verschillen. Dan ben je nog wel even bezig.
6. We zijn teveel maatjes geworden
Het gebeurt heel vaak dat een man en vrouw, die al heel lang bevriend zijn, op een dag dichter bij elkaar komen. Je houdt van haar, maar durft het haar niet te vertellen, omdat je bang bent dat je verliefdheid jullie vriendschap op het spel zet. Dat is heel normaal, maar wel te laat. Wanneer je verliefd op haar bent geworden, is jullie vriendschap al niet meer dezelfde. Maar zo erg is het niet en er is eigenlijk maar één oplossing: zeg het tegen haar. Misschien heb je heel veel te verliezen, maar nog veel meer om te winnen.
7. Ze is te leuk voor mij
Je vindt een meisje leuk die iedereen aan het lachen maakt en dat maakt je bang? Stel het is het tegenovergestelde, je gaat uit met het minst grappige meisje dat je kent. Volgens mij kies je dan heel snel voor de vrouw met humor. Je zult trouwens ook snel merken dat dit meisje nog genoeg andere kwaliteiten heeft.
Wat de drempel ook is die je tegenhoudt om op haar af te stappen, Relativeer je bevooroordeelde meningen en ideeën en toon zelfvertrouwen. Je zult merken dat de ander vaak nog onzekerder is dan jijzelf.
Succes!
Dames, dit geld niet voor ons. Wij mogen hulpeloos toekijken hoe het manvolk zich probeert aan ons te openbaren. Wat dat betreft is het voor ons wel heel makkelijk om ons aan de tradities van onze voorouders te houden, die ons leren dat de meneer altijd de eerste stap moet zetten. Maar goed, mijn mening is dat we sommige tradities beter in ere kunnen houden ;-)
Nu (heden)
Als alles stil is
ik alleen ben met het volste vertrouwen
er is een Vriend die luisterd
Met Zijn armen wijd
welkom bij Hem
Hij kent mijn verlangens
angsten, en twijfels
Daar waar het nachts was
is licht doorgebroken
Mijn diepste zwart, wit als sneeuw
Elke misstap, Hij is erbij
Zijn onvoorwaardelijke liefde
verwarmt mij, vernieuwt mij
Maakt mijn verlangen nog dieper
gelukzaligheid vervult me
Ik strek me uit
Geef me over in diep ontzag
Zijn warmte omringt me
laat me weer leven
Brengt me hoger dan ik ooit beseffen kan
Toen.. (verleden)
Vertel mij toch
hoe kan ik gisteren vergeten
als het morgen hetzelfde zal gaan
en ik het van tevoren zal weten
Vertel mij toch
hoe kan ik vooruit kijken
als mijn toestand steeds meer achteruit gaat
en mijn toekomst lijtk te sterven
Vertel mij toch
hoe kan ik geen verdriet meer hebben
als de tranen blijven stromen
mijn armen niet meer kunnen grijpen naar
dat ene beetje hoop
Vertel mij toch
hoe kan ik met iemand praten
als er steeds verdriet opkomt
en de woorden mij steeds weer verlaten
Vertel mij toch
hoe kan ik denken aan een beter gevoel
als ik die term niet meer herken
ik weet niet eens meer waar ik op doel
Vertel mij toch
hoe kan ik stoppen met snijden
als de drang me niet met rust laat
wanneer ik weer pijn voel
Vertel mij toch
hoe kan ik doorgaan
als het leven mij lijkt te verlaten
terwijl ik niet overlijd
Vertel mij toch
hoe kan ik weer leven
als de wereld niet echt lijkt te zijn
en ik gevangen ben in mijn eigen geest
Vertel mij toch
hoe kan ik niet opgeven
als ik toch zo moe ben
maar mijn ogen niet willen sluiten
Vertel mij toch
hoe zal ik dit kunnen overleven?
Enkele vragen..
Waarom zijn we geraakt en verzetten wij ons tegen een leer die zegt dat ons ongeloof verhindert dat we iets ontvangen terwijl de bijbel zo vaak zegt dat als we geloven en niet twijfelen we zullen ontvangen?
Waarom zijn wij geraakt als verondersteld wordt dat onze onbekwaamheid om te volharden een tekort schept, terwijl de bijbel zegt dat we door geloof en geduld de belofte zullen beerven?
Waarom zijn wij boos of in de war wanneer gesuggereerd wordt dat ons gebrek aan actie een mislukking oplevert, terwijl de bijbel zegt dat als we gewillig en gehoorzaam zijn, we het goede van het land zullen eten?
Als tachtig procent van degenen die zichzelf wederom geboren noemen hun tienden niet geven, waarom zijn ze dan beledigd wanneer iemand impliceert dat ons gebrek aan financien onze eigen schuld kan zijn?
We willen niet vergeven en toch hebben wij het lef om te denken dat God onze gebeden zal beantwoorden.
Heel vaak eten we armzalig, bewegen we niet en gebruiken we ons lichaam verkeerd. Vervolgens zeggen we dat onze ziektes de wil van God is.
We voeden onze kinderen niet op de juiste manier op, toch worden we boos als er gesuggereerd wordt dat hun rebellie onze schuld is.
We rusten niet in Christus en in Zijn woord, maar we gooien het toch op Gods wil wanneer we 'vragen wat we maar willen' en het gebeurt niet.
We weten dat geloof komt door het horen en bestuderen van Gods woord, terwijl het merendeel van ons dat heel weinig doet. Maar als iemand beweert dat we een belofte niet in ontvangst nemen vanwege ongeloof, zijn we verbolgen.
De bijbel leert dat hij die verblijft in de schuilplaats van de Allerhoogste, de belofte van bescherming van de overige teksten van Psalm 91ontvangt. Ook leert de bijbel dat ik een wapenrusting heb die ik moet dragen, met inbegrip van het schild des geloofs om de vurige pijlen van satan te weren. Ook staat er dat satan rond gaat als een briesende leeuw, zoekende wie hij kan verslinden en dat ik hem moet weerstaan. Toch ben ik boos als iemand veronderstelt dat mijn gebrek aan bescherming tegen een ramp mijn eigen schuld kan zijn. Hoe zit dat met jou?
Even iets om over na te denken, vind je niet?
Is er iemand.. ?
Heeft iemand je weleens verteld dat je helemaal goed genoeg bent?
Dat je mooi genoeg, lief genoeg, wijs genoeg,
sterk en slim genoeg bent?
Heeft iemand weleens gezien hoe goed je je best doet
te roeien met de riemen die je hebt,
om te gaan met de dingen die het leven je brengt,
en dat je met alles wat je nu weet en kunt het best mogelijke doet?
Heeft iemand je weleens gezegd dat je wel even pauze mag nemen,
even mag rusten,
even voldaan zijn omdat je genoeg doet om te voldoen?
Fluisterd iemand je steun en bemoediging toe zoals
goed zo, toe maar, moet je doen! Ik sta achter je!
Strijkt er iemand glimlachend heel zacht langs je wangen als je slaapt?
Zingt iemand je slaapliedjes als je niet kunt slapen,
en kust iemand je wakker als je akelig droomt?
Is er iemand bij je als je thuiskomt en succes wenst als je weggaat?
Is er iemand die het gefluister van je dromen hoort en je aanmoedigt ze achterna te gaan?
Is er iemand om je geluk mee te vieren,
onbedaarlijk mee te lachen
en om ook het zwartste in je leven mee te delen?
Zegt iemand dat ieder gevoel dat je ervaart er mag zijn en dat alles ook weer voorbij gaat? Dat het na iedere winter weer lente wordt?
Houdt er iemand van elke centimeter van je lijf;
van ieder vetrolletje en ieder mager plekje?
Is er iemand die vindt dat je mag luieren, soezen, hangen,
lanterfanten, lummelen en rotzooien zonder dat het iets hoeft te worden?
Is er iemand die je toejuicht en zegt dat je vals mag zingen,
gekker dan gek mag dansen,
rare kleren mag dragen,
mag gillen en keihard mag lachen,
luchtig, kleurijk en ongewoon mag zijn?
Is er iemand die blij is dat je bestaat en je nooit zou willen missen omdat er niemand is zoals jij?
Is er iemand die weet dat je altijd het beste doet wat je kunt,
en dat goed vindt, ook als het morgen beter zou kunnen?
Is er iemand bij wie je tegelijk thuis bent en op avontuur,
iemand op wie je kunt bouwen zonder gevangen te zijn?
Is er iemand die teder fluisterd dat je net zo perfect bent als
een musje,
een regendruppel in de lente,
een kusje van een kind?
Is er iemand die van je houdt?
Een hart met wat ruimte..
'Wij zoeken nog een hart met wat ruimte' is een veelgebruikte slogan van Pleegzorg Nederland de laatste tijd. Ze gebruiken deze zin voor het 'werven' van nieuwe pleeggezinnen voor zoveel kids in ons land die door omstandigheden niet meer thuis kunnen wonen.. Ik heb daar de afgelopen dagen over nagedacht. Over die slogan, en over de ruimte! De gedachte kwam in mij op dat het eigenlijk te erg voor woorden is dat er moet worden gezòcht naar ruimte. Blijkbaar is deze ruimte er dus niet vanzelfsprekend. Het is niet vanzelfsprekend dat mensen zorg dragen voor elkaar en omzien naar elkaar. Ik besef wel degelijk dat het niet even 'iets' is om een kind van een ander in huis op te vangen, maar ik kan niet begrijpen dat het blijkbaar zoveel moeite kost om mensen te vinden die hun hart/huis willen en kunnen openstellen.. En waarschijnlijk zal deze vraag alleen maar groter worden naarmate er meer problemen ontstaan bij kinderen en in de opvoeding. Een triest vooruitzicht lijkt me..
Als we het breder trekken is het beeld niet veel rooskleuriger. Hoe ver staat ons hart open voor de mensen om ons heen? Hoeveel ruimte hebben wij? Zijn we bereid de lasten van elkaar te dragen en over te nemen waar dat nodig is? Tegenwoordig lijkt deze vraag een soort schrikeffect op te wekken. Het lijkt niet meer vanzelfsprekend om lasten te dragen. (Behalve als het om de financiën gaat, dan dragen we allemaal lasten.) Mensen voelen zich veroordeeld en aangesproken als iemand een beroep doet op hun bereidvaardigheid. En als ik eerlijk naar mijzelf kijk, doe ik daar net zo hard aan mee.
Vanuit eigen kracht lijken de moeilijkheden van de mensen om mij heen wel ondraaglijk. Ik kan vanuit mijzelf nooit de liefde en het geduld opbrengen om met die ander mee te gaan. Mijn hart zit nog vaak genoeg te vol met mijn eigen shit. Met de drukte van alle dag en de mooie dingen van de wereld. Goddank heeft Hij daar een oplossing voor gegeven. Jezus heeft gezegd: mijn last is licht, en mijn juk is zacht. Dat moet een heerlijk juk zijn! Daarnaast zei Hij: stromen van levend water zullen uit je binnenste vloeien. Bedoelde Hij hiermee een letterlijke stroom? Ik denk het niet. Misschien is het mooi als we die stromen vergelijken met liefde en mededogen? Ik ben ervan overtuigd en heb zelf ervaren dat wanneer je de Heilige Geest het werk in je laat doen, deze stromen vanzelf komen en niet te stoppen lijken. Gods liefde stroomt door je heen en je krijgt daadwerkelijk ruimte voor die ander. Oog voor de noden die er zijn, en de kracht en lef om op die ander af te stappen. Aan mij de taak me te laten vullen en me niet op te laten slokken door de 'wereldse' dingen.. Om de liefdetank te laten vullen is contact met God nodig!
Wat zou het mooi zijn als iedereen God zal vinden. Al Nederland ruim 17.000.000 christenen gaat bevatten waardoor Pleegzorg overbodig wordt. Aan de ene kant omdat ik denk dat er dan al een hele hoop minder problemen zijn, en aan de andere kant omdat ik denk dat het dan vanzelfsprekend is om naar elkaar om te zien. Op naar een opwekking! :-D
Ik wou dat het stil was
Specialisten, ooggetuigen; praten is de nieuwe sport.
De talkshowhost wrijft in zijn handjes, het publiek vreet elk verhaal.
Ach wat zielig, wat een drama! Ramptoeristen in de zaal..
Zie je die man? Hij heeft een buurvrouw. En die vrouw heeft weer een oom.
Die heeft alles zien gebeuren, het leek wel een boze droom.
Hij is geschrokken, en mag wat zeggen. En is geschrokken, uiteraard.
Maar wel leuk dat hij beroemd wordt. Ach, wat is hij van de kaart.
En ooh, ik wou dat het stil was.
Ooh, ze schreeuwen zo hard.
Ik wou dat het stil was. Stiller dan de allerstilste tocht.
En elke zender blijft herhalen, vooral die ene heavy shot.
Ze besloten het te tonen, al zijn de beelden wel wat rot.
En wij vreten het als popcorn. Willen alle ins en outs.
De verhalen en de nieuwtjes laten zien hoe heel de wereld rouwt.
Maar ooh, ik wou dat het stil was.
Ooh, ze schreeuwen zo hard.
Ik wou dat het stil was. Stiller dan de allerstilste tocht.
Waardevol..
We worden niet bemind omdat we goed zijn.
We worden goed omdat we bemind zijn..
Een mooie uitspraak, vindt je niet? Ik vind hem prachtig en vol waarheid.. Ik ken mezelf een beetje en weet wat mijn valkuilen zijn. Eén van mijn valkuilen, die af en toe de kop opsteekt, is mijn perfectionisme in het presteren. Op die momenten heb ik het gevoel dat ik eerst iets moet doen, en daarna pas geliefd ben. Dat mijn geliefd-zijn afhangt van de dingen die ik doe. Dat mijn eigenwaarde daarvan afhangt.. Op die momenten voel ik me gefrustreerd en minderwaardig. Alsof ik op alle fronten tekort schiet, alsof er nooit iets zinnigs uit mijn handen komt. Kortom: vrij nutteloos.
Gelukkig overheersen de momenten dat ik me geliefd voel. Een geliefd kind van de Vader. Een geliefde Dochter, een Koningskind! Dat is een heerlijk gevoel wat maakt dat ik bij mijn Vader wil zijn, bij mijn Geliefde. Mijn hart zingt het uit naar Hem.. Ik ben Zijn beminde. Ik moet plots denken aan een stukje uit een opwekkingslied:
Soms als ik Uw liefde voel, zomaar op de straat, heel dichtbij
dan bid ik en fluister ik Uw naam.
Soms als U mij aanraakt Heer, op een stil moment van de dag
dan zing ik mijn God ik heb U lief.
En af en toe dan zou mijn hart haast barsten.
Als ik ervaar hoe groot Uw liefde is.
Dan groeit in mij steeds sterker dit verlangen,
laat heel de wereld zien hoe echt Uw liefde is..
Heerlijk gevoel toch?! Een vraag aan jou: voel jij je geliefd tot in het diepst van je hart? Weet je je bemind en geaccepteerd door je (hemelse) vader? Geloof je dat niets hier op aarde of in de hemel je van Hem zou kunnen scheiden? Ik wil je wat woorden meegeven die God in de bijbel schrijft.. Ik hoop echt van harte en oprecht dat je het tot je door laat dringen.. En als je het niet gelooft, dat je in je hart zult kijken wat er in de weg staat op Zijn liefde te beantwoorden. Dat is makkelijk gezegd, ik weet er alles van.. Mijn gebed voor jou is dat je zult geloven in de Waarheid!
Je bent zo kostbaar in Mijn ogen.
Zo waardevol! En Ik houd zoveel van jou..
Ik draag je in Mijn hart.
Ik heb je geluk voor ogen, niet je ongeluk,
om je een hoopvolle toekomst te geven.
Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij!
Hij heeft je bij je naam geroepen, je bent van Hem.. :-)
Voor een vriend..
M'n vriend, ik heb vandaag jouw lied gehoord,
je stond te huilen bij de deur.
En er was niemand die jou binnenliet.
Stelt iedereen je dan teleur?
En achter jou klinkt het geraas
van een wereld op het punt van springen.
En voor de mensen ben je dwaas,
je wilt naar binnen.
M'n vriend, ik heb jou mijn verhaal verteld
daar bij het haartvuur naast het raam.
Want er is Eén die jou vertroosten kan,
je weet de Weg, je kent Zijn naam.
En achter jou klinkt het refrein,
het circus trekt nog door de straten.
Toch kun je nooit de clown meer zijn
je bent verlaten.
M'n vriend, ik heb vandaag jouw lied gehoord.
En ik kon delen in jouw pijn.
Maar weet dan nu tussen de regels door,
je hoeft nooit meer alleen te zijn.
Je zei eens dat je mee zou gaan
om opnieuw te kunnen hopen.
Blijf dan niet in de regen staan
de deur is open!
Ik wist van aanpakken zeiden ze; handen uit de mouwen.
Zij laat de moed nooit zakken zeiden ze.
De schouders eronder, zei ik altijd;
en boog dieper, nog dieper.
Niemand leeft zonder een kruis te dragen, zeiden ze.
En ik liep er al die tijd gewoon mee door.
Ik had wat onder de leden, zeiden ze.
Het gaat wel weer over, zei ik.
Maar het zat dieper - ik liep er uiteindelijk gewoon op vast.
Op de last van mijn onvoltooid verleden - ben ik uitgegleden.
Ik ben vergroeid met het verlangen en de wensen van de mensen om mij heen.
Geboeid door Jan en alleman mijn oor te lenen.
Mijn handen en mijn hart stonden open.
Ik heb de benen uit mijn lijf gelopen.
Ik zou je dragen, weet je nog?
Ik zal er altijd voor je zijn, heb ik gelogen.
Ik hield me groot; veel groter dan ik was.
Ik heb het niet gered; onder druk gezet.
Ben ik gedoken, gekrompen.
Kleiner, veel kleiner dan ik ben.
Ik heb mezelf belast met dit zelfgemaakte kruis.
Vastgepint op verwijten en zelfbeklag.
En wanneer ik aan den lijve ondervindt
dat wat je af wilt schudden, zich sterker aan je bindt.
Dringen verbeten splinters zich in mijn huid
en groeien aan mijn hart tot wanhoop uit.
Te lang heb ik begraven; woede onder lagen van verdriet.
En verdriet verpakt in de vrolijke kleuren van:
let maar niet op mij - het gaat goed zoals je ziet.
Maar het gaat niet goed, zoals je ziet.
Mijn mijn rug sta ik tegen de muur van mijn geestelijk failliet.
Moe ben ik, moe van al dat heilig moeten
leg ik mijn hoofd in mijn handen
en zie alleen nog bodemloze grond onder mijn voeten.
'Dochter' zei Hij, toen Hij mijn schouders raakte
'Waar was je al die tijd'?
Ik heb geen zin om te praten - U moet mij maar laten.
Er zijn anderen die U vast harder nodig hebben.
Ik ben U maar tot last, ik ben bang dat ik...
En of ik wil of niet.. dan welt mijn verdriet omhoog.
Met geweld houd ik me in, en vecht mijn ogen droog.
Ik laat me niet kennen. Niet nu. Nu niet.
'Ik ken je' zei Hij 'Ik heb je gezien
Ik heb je met belangstelling gevolgd'.
Als Hij me zo goed kent
Waarom verzwijgt Hij dan mijn schaamte en mijn schuld?
Alles wat in me is gebogen, dat staat Hem scherp voor ogen.
Hij staat klaar Zijn vonnis uit te spreken
over mijn zwakheid en gebreken.
Maar Hij zei 'je lasten heb Ik in me gedragen
jouw vragen zijn met Mij verweven.
Als antwoord heb ik Mijzelf gegeven aan jou.
O ja, je schuld heb ik begraven.
Het is raar, maar Ik ben vergeten waar.
En je tranen zijn niet onopgemerkt aan mij voorbij gegaan.
Ze hebben mij geraakt en Ik heb ze allemaal bewaard,
als parels bij elkaar gespaard.
Een kroon waarmee je wordt getooid
als je verleden is voltooid.
Want Ik heb dagelijks geleden aan je gesplinterde bestaan.
Ik heb je niet verlaten'!
'Vastgepind op woede en verdriet en al je bitterheid
dronk Ik zonder verwijt.
Elke dag zocht Ik naar wegen om jou uit te leggen dat Ik van je houd.
Want Ik houd van je. Ik houd van je.
Maar Ik heb gezwegen tot jij jouw verhaal aan mijn vertelde'.
Ik kijk op.
En Hij? Hij lacht.
Hij lacht mijn lasten licht als lucht.
En zingt mijn woede op de vlucht.
'Sta op' zegt Hij 'je bent genodigd op het feest'.
Ik kom.
Schorvoetend kom ik dichterbij.
Hij richt me op en buigt mijn kromme wegen om
mij gratie te verlenen. 'Mijn genade geneest' heeft Hij gezegd.
Ik ben genodigd op Zijn feest.
Bij Hem kom ik tot mijn recht.
Bovenstaand gedicht van onbekende schrijver kwam ik tegen op internet. Ik ben zo vrij geweest om het over te typen en jullie erin te laten delen. Het geeft iets weer van de situatie waarin ik mij lange tijd bevond, en laat hopelijk ook iets zijn van Gods grote genade en liefde die Hij heeft getoond.
Zusjes
Jouw hoofd vol met vragen,
zo onbereikbaar
Ver weg zijn de antwoorden,
zonder reden verborgen
Zou graag willen weten
wat jij beleefd
en hoe, samen pratend
in mijn gedachten
Zo verschillend, zo hetzelfde
zijn wij, altijd geweest
gelukkig
Voor anderen raar, eng misschien
voor mij normaal,
op jouw manier
Jij bent gelukkig
In jouw wereld, lijkt het
altijd rozengeur en manenschijn
niet beter wetend
Soms ben ik zo bang
dat jouw ogen open gaan,
nog meer vragen,
en ben jij het antwoord
Zoekend naar woorden
om jou duidelijk te maken
hoe ontzettend waardevol
en belangrijk je voor me bent
Jij bent de liefste en ik de trotste zus die er maar bestaat!
Teveel
Mijn hoofd lijkt werkelijk over te stromen van onderwerpen om over te schrijven. Soms heb ik momenten dat ik echt diep moet graven wil er iets zinnigs boven komen drijven. En een enkele keer lijkt t er zo uit te stromen. Vandaag is zo'n dag..
Ik ben vanmorgen met een gelukkig gevoel opgestaan. Ook die dagen heb ik.. Dan wordt ik wakker en bekruipt mij direct het gevoel 'dit is mijn dag, vandaag ga ik het maken'. Suf klinkt dat hè? Maar het voelt lekker! En dit wordt vandaag dus een positieve blog. Haha!
De afgelopen tijd hoor ik vaak mensen zeggen dat ze mij gelukkig vinden. Echt gelukkig! En dat heb ik lang niet gehoord, en ik moet eerlijk zeggen: zo heb ik me ook lang niet gevoeld.. Pas sinds een aantal maanden begin ik weer te stralen en komt er blijdschap vanuit mijn tenen.. Soms zijn er momenten dat ik zo intens gelukkig ben dat ik ervan moet huilen.. Dan komen de tranen en is dat de enige manier om mijn blijheid te uiten. Ik moet diep in mijn geheugen graven om het laatste moment te zoeken dat ik me zo gevoeld heb.. Ik ben God zo dankbaar voor de ommekeer in mijn leven, en de blijdschap die ik heb gekregen.. Zelfs wanneer het even tegen zit, blijf ik blij. Ik heb me voorgenomen me nooit meer ongelukkig te laten voelen door welke situatie dan ook.. Situaties en andere mensen hoeven mijn leven (incl. humeur) niet meer te bepalen. Dat doe ik zelf, door God natuurlijk!
De laatste tijd denk ik veel na over hoe het zal zijn als ik weer een vriend zal krijgen. Ik had dit weekend een gesprek met mijn pleegvader daarover. Hij vroeg hoe het nu echt met mij ging, en hoe ik mij voelde na alles wat er het afgelopen half jaar gebeurt is. Ik kon in alle oprechtheid zeggen dat ik een hoop geleerd heb en ontzettend ben gegroeid. Dat ik vrede heb met alles en geen haat of wrok meer voel. Dat heb ik namelijk wel een tijdje gehad.. Door zelfmedelijden en boosheid praat je jezelf alleen maar meer de put in heb ik geleerd.
Hij vroeg of er dingen zijn die ik de volgende keer anders zou doen, of dat ik überhaupt nog niet na wil denken over een relatie.. Dat laatste, daar ben ik het wel over uit. Het eerste eigenlijk ook wel.. Erop vertrouwend dat God iemand geeft die volgens Zijn wil je man zal worden. En ja, dan gaan er automatisch dingen anders. Het enige dat ik wens is dat hij een levende relatie met God heeft, de rest komt dan automatisch wel goed.. Alhoewel, iemand vol van God zonder humor zou denk ook niet de goede combinatie zijn. Maargoed, ik dwaal af.
Nu wacht ik vol spanning op datgene wat komen gaat. Ik hoorde afgelopen weekend dat het goed is van tevoren te bidden voor de man (partner) die God je zal geven. Voor je kinderen. En je achterkleinkinderen. (Al denk ik daar dus niet over na!) Dus dat advies heb ik maar opgevolgd.. En dan geloof ik zeker dat God dat zal zegenen en de deksel vind waarmee ik een afspiegeling mag zijn van wie Hij is! :-D
Wat heb ik een heerlijke dagen gehad! Ik ben nog geen uurtje thuis, maar heb grote behoefte wat dingen weg te schrijven. Ik weet nog niet of ik m'n blog ook daadwerkelijk online ga zetten, dat zal nog blijken..
De afgelopen dagen heb ik doorgebracht in Zoetermeer op een zgn. 'bevrijd van banden' conferentie. De eerste dag bestond voornamelijk uit aanbidding en het opdoen van kennis. Soms is het gewoon goed om dingen te horen in plaats van ze te lezen in een willekeurig boekje.. Een hoop dingen die er verteld werden kon ik toepassen op mijn eigen leven, gelukkig waren de meeste van toepassing op het verleden. Er sprak een vrouw over de gezinssituatie waarin zij is opgegroeid. Ze is opgegroeid in een liefdevol en warm gezin waarin de gezinsleden dicht bij God leefden. Ik persoonlijk vond het een verhaal om kippenvel van te krijgen, het raakte me; er sprak zoveel liefde uit. Ze was blij dat ze daarin was opgegroeid, ze hoorde regelmatig dat er van haar gehouden werd..
Zulke verhalen klinken mij altijd erg mooi in de oren, en soms zou ik willen dat ik in zo'n zelfde situatie was opgegroeid.. Dat had een hoop pijn en littekens gescheeld. Aan de andere kant vertelde ze dat ook in haar leven niet alles op rolletjes was gegaan. Een fijn leven is dus niet alleen afhankelijk van een liefdevolle familie waarin je opgroeid. Wat me boven alles zoveel raakte was de liefde van God die sprak door haar verhaal aan. Het kwam als het ware zo mijn hart in.. Geweldig hoe krachtig zo'n getuigenis van iemand is. Het moedigt me aan om zelf ook te getuigen van de dingen die er in mijn leven zo drastisch veranderd zijn, en te vertellen over Gods grote onvoorwaardelijke liefde! Het is niet belangrijk wat mensen allemaal tegen je gezegd hebben (al moet je dit wel een plaats geven -> aan het kruis) maar het is belangrijk wat God van je vindt, en wat Hij in Zijn woord over je schrijft.. Iets om even goed door te laten dringen..
Vandaag ging het vooral over bevrijding en was het ook heel praktisch. Mensen die wilden konden voor zich laten bidden. (Bij het bidden doe je overigens een hele hoop andere informatie op, bijvoorbeeld hoe de mensen op het podium er van dichtbij uitzien, haha.) Al een tijdje had ik het verlangen om te laten bidden voor eventuele occulte banden die er in mijn leven zijn door familiebanden. Het was fijn om hiervoor te laten bidden.. Vanbinnen was er niet zozeer iets tastbaars veranderd maar dat hoeft gelukkig ook niet! Het was heerlijk om met elkaar God te prijzen en te aanbidden, Hij was sterk aanwezig!
Nu weer even met mijn benen op vaste grond (en mijn hoofd nog stiekem een beetje in de hemel). Diep vanbinnen heb ik het verlangen dat zoveel mensen in mijn omgeving aangeraakt zullen worden door Gods rijke liefde en genade. Had ik van sommigen gewild dat ze er vandaag bij waren geweest, juist om deze geweldige zegen ook te ervaren. Maar het is fijn te weten dat God in Zijn grote plan met ieder z'n eigen weg gaat, en dat geeft rust! :-) Voor nu ben ik benieuwd wat de komende tijden gaan brengen.. Naar aanleiding van de woorden die God tot me sprak vorige week, ben ik vol verwachting. 'Vol verwachting klopt mijn hart..' Ownee, das een Sinterklaasliedje.. Om een lang verhaal kort te maken (ik schrijf later, als alles bezonken is vast nog wel verder hierover) ik voel me een gezegend mens! Gezegend met geweldige mensen om me heen. Gezegend met de prachtige natuur en het mooie weer buiten, gezegend met een Woord waarin een grote waarheid geschreven staat; en bovenal gezegend met een onvoorwaardelijk liefdevolle God die vol genade op ons neer kijkt.. Zegen!
Zweven op de wind
Zoals een goed christen betaamd, moest ik direct denken aan een lied. 'Ik voel Uw kracht en stijg op als een arend. Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, en de kracht van Uw liefde.' Niet zo raar om daar op dat moment aan te denken toch? Het is heerlijk om op de wind te zweven! (Met een lichte attentie dat de wind een prachtige beeldspraak is van de Heilige Geest.) Als ik om me heen kijk zie ik zovelen die krampachtig leven. Ik zie zoveel angst om dingen los te laten. Om de controle los te laten.. Zelf heb ik dat ook nooit gekund, loslaten. Het was al beangstigend om de afwas door een ander te doen, laat staan de belangrijke dingen los te laten. Langzaamaan ben ik dingen bewust wel los gaan laten en heb anderen, maar bovenal God, de touwtjes in handen gegeven. Sindsdien heb ik ervaren dat er een werkelijk 'zweven op de wind' bestaat. Een zweven in de aanwezigheid van God. Totaal vrij, en ongecontroleerd..
Dat vrij en ongecontroleerd worden gaat niet van de ene op de andere dag. Het is een (lang) proces, geloof me! En er zijn genoeg momenten dat mijn eigen menselijke natuur opspeelt en ik dagenlang niet meer zweef. Maar gelukkig is Gods genade zo groot dat ik steeds weer terug mag komen. Als je die genade echt tot je door laat dringen kun je vrij leven. Je hebt diep vanbinnen de wetenschap dat Gods genade niet afhangt van jouw inspanningen. Dat je het niet kunt verdienen, je krijgt het om niets! Wat een vrijheid.. Ik daag je uit om je te laten bevrijden van angsten en aardse zaken en een grote sprong te maken! De wind in..
Tsjah..
Er is de afgelopen weken iets verschrikkelijks gebeurt. Je denkt misschien dat ik het spottend bedoel, maar ik meen het: de afgelopen 2 weken zijn er op een bepaalde weg in Brabant 3 mensen om het leven gekomen. Toen ik dit hoorde moest ik direct denken aan een ernstig ongeval. Zoiezo vind ik het ernstig als er mensen overlijden, maar in dit geval was ik uitermate verbaasd. De eerste persoon is om het leven gekomen doordat hij over de snelweg LIEP omdat hij een stukje op de route wilde afsnijden. Dit betrof een wat oudere man, en het gebeurde om 4 uur 's nachts. Het tweede ongeval kostte 2 mensen het leven, opnieuw doordat deze op de weg LIEPEN. Toen ik dit hoorde vroeg ik mij af: waar is het fout gegaan?
Ook de Nederlandse overheid heeft zichzelf hoogstwaarschijnlijk deze vraag gesteld en kwam ook direct met een oplossing die door een hoop mensen uitbundig werd geprezen. Voordat ik een korte uiteenzetting geef, zal ik eerst mijn oplossing aandragen: gedurende 2 weken lang wordt er na het 8 uur journaal 1 minuut aandacht besteedt aan het lopen over de snelweg. Het Nederlandse volk wordt geattendeerd op het feit dat het verboden is om op de snelweg te lopen. Ook wordt, misschien ondersteund met een promotiefilmpje, duidelijk gemaakt dat lopen op de snelweg ook erg gevaarlijk is. Ik denk persoonlijk dat dit het aantal wandelaars dat omkomt op een snelweg drastisch zal verlagen.
Nederland zou Nederland niet zijn als er verder wordt nagedacht. Met pijn in het hart presenteer ik de simpele oplossing die is aangedragen: (gelieve te gaan zitten) langs de snelwegen in Nederland komen duidelijke, grote borden waarop wordt aangegeven dat het VERBODEN is om op deze snelweg te lopen/wandelen. Zodat, mocht iemand het briljante idee krijgen zijn wandelpaden uit te breiden, hij hiervoor niet de snelweg kiest. Ik vraag het mezelf nogmaals af: waar is het fout gegaan?
Ik vind dat de mensen in Nederland gepamperd worden, en steeds dommer worden. Mensen weten niet meer wat het is om zelf na te denken, en verantwoording te nemen over de dingen die ze doen. Dat is niet de schuld van de mensen. Ze kunnen niet anders. Waar je ook rijdt, je wordt overladen met borden in de gekste kleuren met de meest uiteenlopende teksten. OPGELET FILEDETECTIE UITGESCHAKELD [u moet zelf weer opletten in plaats van dat wij dat voor u doen] SMILEY NOG 10 KILOMETER TE GAAN [raak niet in paniek, wij zijn met de weg bezig, u moet gedurende 10 kilometer 100 km/u rijden, in plaats van 120. Er is niets ernstigs aan de hand.] Echt niet gezond, niemand hoeft meer na te denken of serieus op het verkeer te letten.. Dat wordt namelijk voor je gedaan. En als het dan een keer niet werkt, ontstaat er grote paniek!
Dit gaat Nederland geld kosten. Niet alleen voor de borden die gemaakt moeten worden. Ook voor verkeersbrigadiers die langs de snelweg moeten staan om mensen over te laten steken op plaatsen waar dit wel is toegestaan. Ik mag echt hopen dat de filedetectie wel goed functioneert, er gaat namelijk gehijt file ontstaan op deze plaatsen. Maar geld haalt Nederland wel binnen hoor. Alsof het niet gekker kan gaan agenten vanaf vandaag ook boetes uitdelen voor mensen die uit een flesje drinken, of een sigaret roken achter het stuur. Iedereen die zo nodig moet roken of drinken, kan dat dan mooi doen terwijl hij in de file staat omdat Nederland zo nodig over de snelweg wil lopen!
Wiegelied
Voor al je tranen en verdriet
Voor alle lange nachten
Als niemand jouw gedachten ziet
Is dit mijn wiegelied
Dit is mijn lied voor jou
Nu ik je in mijn armen houd
Om jou te wiegen als een kind
Dat bij zijn moeder warmte vindt
Mijn wiegelied voor jou
Alle pijn die je hebt gekend
Alle strijd die je bent gewend
Alle zorgen van dit moment
Neem ik weg nu je bij me bent
Alle kou die je hebt doorstaan
Alle zorgen waar je doorheen moest gaan
Hou ik ver bij jou vandaan
Geef je weer hoop voor een nieuw bestaan
Wat ben ik blij dat ik jou heb gevonden
Mijn armen om jou heen heb gewonden
Klein vogeltje, al zag je me niet
Ik zag jou, en
Ik zing mijn wiegelied
Voor al je tranen en verdriet
Voor alle bange nachten
Als niemand jouw gedachten ziet
Is dit mijn wiegelied..
Aan de vFAS
Geachte heer/mevrouw,
Onlangs las ik uw artikel aangaande de Dag van de Scheiding aanstaande 15 september. Bij deze presenteer ik u mijn reactie en daarbij misschien wat oplossingen voor het grote 'scheidingsprobleem' in Nederland, zoals u beschrijft in uw artikel.
Ik vind het goed dat er organisaties zijn in Nederland die zich bezig houden met het groeiende aantal scheidingen in ons land. Met pijn in mijn hart zie ik ook direct om mij heen de gevolgen van scheidingen en de sporen die dit achterlaat bij mensen die gescheiden zijn.
In reactie op uw vraag of ik vind dat scheiden een maatschappelijk besproken onderwerp moet zijn zeg ik volmondig 'ja'. Ik zou in deze maatschappelijke discussie graag willen vertellen over Gods onvoorwaardelijke liefde en Zijn plan met deze schepping. Ik zou willen vertellen over Zijn idee van het Huwelijk. Ik zou willen vertellen dat het op menselijke kracht tegenwoordig bijna niet mogelijk is een leven lang samen met iemand te zijn.
Maar niet getreurd! Door Gods oneindige liefde mogen wij als mensen leren elkaar te vergeven. De liefde van God is geduldig en vol goedheid. Deze liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ook wordt ze niet boos en rekent het kwade niet aan. Ze verheugt zich niet over het onrecht maar vind vreugde in de waarheid. Zijn liefde verdraagt alles, geloof alles en hoopt alles. Ze zal in alles volharden.
Dit lijkt mij ronduit de ideale oplossing voor het probleem dat u terecht hebt aangekaart. U kunt niets anders doen dan te zeggen dat bovenstaande eigenschappen juist nodig zijn in een situatie waarbij 2 mensen niet meer samen willen leven. Het zou toch bijna onmogelijk zijn te scheiden, als al deze ingrediënten aanwezig zijn in een relatie van liefde en trouw.
In uw artikel schrijft u dat mensen de rest van hun leven de gevolgen dragen van afspraken die in een scheidingsproces gemaakt worden. Graag wijs ik u op een eerder gemaakte afspraak, welke in de meeste gevallen gemaakt is voordat de scheiding plaatsvindt. Dit is namelijk de afspraak dat iemand levenslang trouw beloofd, in voor- of tegenspoed; in goede en kwade dagen.
Deze afspraak lijkt mij op zijn minst net zo belangrijk en waardevol dan elke willekeurige andere afspraak. En zoals u terecht beschrijft, de gevolgen daarvan gelden en leven lang. En niet, zoals menig mens tegenwoordig normaal lijkt te vinden, tot een rechter deze verbreekt.
Het lijkt misschien alsof ik de ernst van het probleem niet inzie. Dat zie ik zeer zeker wel. Het gaat mij aan het hart dat zoveel mensen voorbij gaan aan de liefde van God en aan het plan dat Hij heeft met het leven van iedereen. Dat mensen voorbij gaan aan Zijn liefde en niet tot hun bestemming komen. Dat mensen niet zien dat Hij wil dat zij samen gaan. Hij heeft iedereen gemaakt als man en vrouw, met het doel dat zij samen een afspiegeling zijn van Hem. Hij is trouw, liefdevol en ten alle tijde geduldig. Wij mensen moeten als een man en een vrouw dus hetzelfde doen. U kunt de rest zelf wel invullen.
In uw artikel vraagt u ook of wij vragen hebben aan de specialisten op uw gebied. Er is 1 brandende vraag die ik graag zou willen stellen. Weet u dat Gods plan voor liefde en relaties zo ver ging dat Hij zijn Zoon naar deze wereld heeft gestuurd om voor onze schuld te sterven? Dat Hij gestorven is om uw pijn en straf te dragen? Dat Zijn striemen u tot genezing zijn geworden? En niet alleen voor u, ook voor alle pijn en oneerlijkheid in huwelijken waarbij mensen elkaar pijn hebben gedaan en niet meer samen verder kunnen. Zijn plan is zo verstrekkend, dat Hij ook daarvoor de Oplossing heeft.
Met een liefdevolle groet, Renske
Dag van de scheiding
Een warme deken..
Deze dag heb ik voor mezelf stilgestaan bij het onderwerp barmhartigheid en liefde voor de mensen om mij heen. Ik werd zo geraakt door de liefde en bewogenheid van God voor ons mensen. Die liefde fascineert me steeds meer en meer. Het maakt me blij. Het maakt me ontroerd. Het maakt me bewogen. Mijn verlangen is om met dezelfde passie en gedrevenheid als Jezus om te zien naar mijn naaste. Naar mijn vrienden en mensen die dichtbij staan, maar juist ook naar hen waarmee het wat lastiger is om om te gaan. Ik wil deze mensen zegenen en aanraken met de liefde van God. Toen ik wat rondstruinde op het wereldwijde web, kwam ik deze tekst tegen:
Voor het kind dat bang is in de nacht
Voor de man die uitkijkt naar de morgen
Voor een vrouw die op een wonder wacht
Wil ik zijn
Voor het meisje met de lege schoot
Voor de jongen met de oude ogen
Voor de zwerver in de koude goot
Wil ik zijn
Schuil maar
Vergeet je schuld en je gebreken
Hier is een huis
Hier is een arm
Een warme deken
Voor de hoer die huilt na elke man
Voor de boer die bidt om late regen
Voor de clown die zelf niet lachen kan
Wil ik zijn
En voor jou die wegvlucht voor het Licht
En voor jou met al je boze dromen
En voor jou daar met je ogen dicht
Wil ik zijn
Schuil maar
Tot alle stormen zijn geweken
Hier is een huis
Hier is een arm
Een warme deken..
Een nieuw begin..
(Op de een of andere manier lukt het mij niet om onderstaande tekst weer te geven met alinea's. Dat leest misschien wat minder makkelijk, maar is ook wel een uitdaging!)
Soms is het goed om een nieuw begin te maken. Een nieuw begin, door keuzes in het leven anders te maken dan voorheen. Een nieuw begin, door weer deze web-log te herstarten en te hopen dattie voor deze ene keer niet verwijderd wordt, of crashed. Op hoop van zegen dus! De komende tijd zal ik wat oude blogs online zetten die nog op mijn computer staan. Blogs waarvan ik vind dat er iets goeds mee gezegd word, en die waardevol zijn voor mij.
In mijn leven heb ik de afgelopen tijd drastische keuzes moeten maken. Ook een soort nieuw begin. Het maken van die keuzes was niet simpel en ging zeker niet zonder slag en stoot. Maar ik heb mogen ervaren dat de keuzes die ik samen met de Grote Regisseur gemaakt heb, direct tot zegen waren. Een verloving verbreken en de gevolgen daarvan dragen is niet altijd makkelijk. Over t algemeen voel ik me echt heel gelukkig en vrij. Andere momenten zijn lastig.. Maar dat mag. Inmiddels mocht ik ook leren dat het niet erg is om dingen de tijd en rust te gunnen om te helen.. Tijd om het een plekje te geven, en rust zodat de pijn die er zit kan genezen.
Ik mocht (helaas) ook ervaren wat er gebeurt als je geen rust en tijd neemt.. Dan gaat pijn vanbinnen rotten en stinken. Dan wordt het vies en richt het schade aan. In de tijd dat ik ziek thuis zit heb ik veel na mogen denken. Heb ik geleerd om mezelf de tijd te gunnen óm na te denken en niet te hard te lopen. Want dat deed ik wel hoor: hard lopen. Door veel te werken en druk te zijn met anderen, had ik een overlevingsmechanisme ontwikkeld om nauwelijks, maar vooral niet diep over mezelf na te hoeven denken.. Met verstrekkende gevolgen.
Ik heb mogen ontdekken hoe waardevol en bevrijdend het werkt om mensen te vergeven. Ik dacht, en zei, altijd dat ik mensen vergeven had. En soms zei ik dat ook oprecht, vanuit een overtuiging dat dat ook echt waar was. Maar zonder de pijn onder ogen te zien en vanuit mijn hart te vergeven, verandere de mijn hart in steen. Ik had geleerd om een muur om mijzelf heen te bouwen waar slechts enkelen met veel moeite overheen konden klimmen. En soms werden ze er tijdens die tocht hard vanaf gegooid. Met schade bij hen tot gevolg... En dat veroorzaakte dan nog meer pijn. Anyway.. Mijn hart is zacht geworden, en open.. Ik heb ervoor gekozen om een mens zonder geheimen te worden. Ik heb gekozen voor mijzelf en voor het Leven. Ik ben in staat om van mijzelf te houden en kan Gods bovennatuurlijke liefde ontvangen, en misschien nog belangrijker: doorgeven! God heeft mijn koude handen verwarmd, mijn hart verzacht en in staat gesteld om anderen te vergeven en om vergeving te vragen. Geloof me: dit was niet makkelijk, en ging niet vanzelf. Het is een proces wat tijd en tranen heeft gekost. Maar! Uiteindelijk geeft het zoveel zegen en bevrijding! :-D
Ik zou je graag uit willen dagen om dezelfde stappen te zetten. Om jezelf de tijd te geven naar je pijn te kijken.. Leer jezelf lief te hebben.. Leer anderen lief te hebben en te vertrouwen.. Het spreekwoord 'gedeelde smart is halve smart' zal dan zeker op zijn plek vallen. Geef je pijn aan God, Hij weet er raad mee. Hij wil je zo graag bereiken met Zijn liefde. Zijn hart gaat naar jou uit!
Je zult beginnen aan een zoektocht naar jezelf, en een zoektocht door dit leven.
Ben je wel de moeite waard? Heb je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen voor je medemens? Of heb je daar de kracht niet voor, en lijdt je zelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel, gekrengkt of lamgeslagen,
ziekte, pijn of ander leed; je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg; niet waardig of niet wijs.
Dan wordt het tijd om op te staan: ga op ontdekkingsreis!
Ontdek dat jij jezelf mag zijn, met fouten en gebreken.
Vergelijk je niet met wie dan ook, je bent uniek gebleken.
Want God heeft jou geschapen, geschapen naar Zijn beeld.
Van Hem kreeg jij talenten en gaven toebedeeld.
Heb moed om er iets mee te doen,
deel uit en je zult merken: hoe waardevol een mens kan zijn, een ander kan versterken.
Een luisterend oor - een schouderklop - het zijn kleine zonnestralen,
waaruit Gods grote liefde blijkt op mensen neer te dalen.
Hij geeft je kracht om door te gaan, te werken op deez aard.
Voor Hem ben jij bijzonder - Voor Hem ben jij goud waard!
Ik wens je oneindig veel zegen toe..
Veranderingen..
Ode aan Rick.. (en zijn kooktalent!)
Maargoed.. Je wist mijn twijfels niet snel weg te nemen, mede door vragen als 'wat moet er in deze pan' en 'hoe snijd ik prei'. Je liet je niet uit de weg slaan door mijn commentaar op deze (toch wel) domme vragen en zette door. Je vond moed voor het snijden van een uit (en dat terwijl je tijdens het prei snijden al stond te janken, en ui ABSOLUUT niet lust). Al weet ik niet of ik het wel snijden kan noemen, 'hakken' is misschien een betere benaming voor hetgeen jij met dat mes presteerde..
Nadat alles gesneden/gehakt was rulde je vol overgave de gehakt! Dit ging gepaard met een lichte vorm van arrogantie in je stem, maar daar werk je nog aan! Het was geweldig om te zien hoe je vol passie en vooral veel liefde zorg droeg voor alle ingrediënten die de macaroni toebehoorden. Je stelde juiste vragen en was vol (oprechte) belangstelling voor het wel en wee van de macaroni. Het is niet in woorden te beschrijven met welke aandacht jij proefde of de macaroni al gaar was. Echt Rick, dit meen ik oprecht, hierin ben je voor veel mensen een groot voorbeeld.
Het afgieten van de macaroni viel niet mee. Ik denk dat menig huisvrouw dit ook èèn van de lastigere dingen vind. Jij liet je echter van je beste kant zien en wist ook dit tot een goed resultaat te brengen. Op nonchalante wijze husselde je alles door elkaar en keek vol diep medeleven naar de tomatenpuree die er nog doorheen moest.
Na al deze belangrijke dingen kwam er een nog belangrijkere vraag bij je boven: waar gaan we het opscheppen. Je koos voor een goede plek en stond zelfs toe dat ik ook jouw bord opschepte. Ge-wel-dig was dat! Een moment om vol van te schieten.
Toen brak het moment aan dat je zelf mocht proeven. Je verontwaardige en angstige ogen die je had toen je de lepel naar je mond bracht, veranderde direct in een trotse, blije blik toen je de macaroni proefde. Opnieuw een snottermomentje voor mij.
Je kunt wel zeggen dat je nog nooit zo'n geweldig ontbijt gegeten hebt!
Gelukkig was er ook nog VOLDOENDE over om 2 keurige bakjes in te vriezen. Ook dat deed je met uiterste zorg en preciezie. Ik durf te zeggen dat er in beide bakjes evenveel macaroni zat! Top!
Om een lang verhaal kort te maken: je hebt 't geweldig gedaan! Dikke duim en een sticker voor jou..
Ik hou van...
http://www.youtube.com/watch?v=yn22miUZqrA&feature=player_embedded
Dit vind ik zo waar..
Wie van zichzelf houdt geeft pas echt iets kostbaars, alstie 'ik hou van jou' tegen de ander zegt..
Poetsles..
Vandaag was het zover.. De laatste keer dat ik bij haar geweest was, is zeker 2 jaar geleden. Normaal gesproken is het de bedoeling dat je minstens 1 keer per jaar naar de tandarts gaat. Omdat ik nog nooit enig gebrek aan mijn gebit heb gehad (behalve een overbeet van 16 mm, dat terzijde) en ik diep vanbinnen toch een lichte vrees ten aanzien van tandartsen en orthodontisten heb ontwikkeld ga ik maar 1 keer per 2 jaar. Ik moet het afkloppen dat ik vanuit 'de verzekering' hier nog nooit een klacht over heb gehad. Anyway. Vandaag ben ik dus met goede moed richting de tandarts vertrokken. Prachtig verbouwde praktijk, en terecht merkte de tandarts op dat mijn laatste bezoek ver voor de verbouwing was geweest. Dus ik dacht laat ik me eens van mijn goede kant laten zien en gaf de tandarts een groot compliment voor het hele geheel.Tegen mensen die je pijn gaan doen, kun je maar beter aardig zijn toch?!
Mevrouw de tandarts maakte eerst prachtige foto's, na het bekijken daarvan zei ze (net als 2 jaar geleden) 'je verstandskiezen kunnen echt ieder moment doorkomen, wil je dat ik daar even naar kijk?'. Nouweh, mij niet gezien. Laat ze maar komen, die kiezen! Vervolgens vroeg ze of ik nog klachten heb ten aanzien van mijn gebit. Ten aanzien van mijn gebit niet nee.. Ze inspecteerde in no time mijn hele gebit. In elk hoekje en gaatje met zo'n sproeier en mini-bladerenblazer. Irritant gevoel!
Conclusie van de tandarts: Ik heb een goed gebit. Te goed zelfs.. Ik poets te goed en te vaak.. Is niet goed voor mijn tandvlees, dat trekt namelijk naar beneden en gaat hangen. Nu weet ik ook waarom iedereen de laatste tijd met grote ontsteltenis naar mijn gebit kijkt, waarschijnlijk vol afschuw vanwege 'hangend' tandvlees.. Gelukkig heeft de tandarts een preventie(nogwattes)mevrouw in dienst (vroeger noemden we dat nog gewoon tandartsassistenten) die poetsles geeft. Je leest het goed: POETSLES..
Poetsles leek de tandarts ideaal voor mijn (erbarmelijke) omstandigheden. Samen met Gijsje (zo heet de preventiemevrouw) ga ik leren opnieuw te poetsen. Allerlei standen van de tandenborstel worden besproken, en allerlei andere belangrijke onderwerpen komen ook aan het licht..
Toen ik thuis kwam rezen er een hoop vragen bij mij op..
- Uit hoeveel delen bestaat de poetsles? Zijn er meerdere lessen?
- Hoe groot is de poetsklas?
- Krijg ik na het behalen van de poetsles ook een poetsdiploma's?
- Werken ze met een beloningssysteem?
- En kun je ook een vervolg krijgen op de poetsles?
Je snapt het al, totale verwarring in huize Nijland. Over 2 weken heb ik mijn eerste les.. Ik hoop dat mijn tandvlees voor die tijd niet te erg is gaan hangen. Mensen weest astublieft eerlijk! Ik hoop van iedereen wat bemoediging en positieve aandacht te ontvangen omtrent 't hele gebeuren.. Valt allemaal niet mee, dat begrijp je wel! Ik weet dat ik op jullie steun kan rekenen...
En dan nu even naar de Kruidvat, een uberhippe plaatjestandenborstel kopen, speciaal voor de les!
Back..
Na heel lang wachten doet m'n weblog het eindelijk weer. De site had wat problemen waardoor het archief verdwenen was. Aangezien ik mijn blogs nooit in Word schrijf, waren ze allemaal weg. Best balen en hopen dat de site het toch weer gaat doen. Gelukkig doet hij het weer en mis ik maar 1 blog. Wel overheen te komen dus..
In de tussentijd is er wel een hoop gebeurt.. Het hoogtepunt was echt 1 januari: de dag dat we verloofd zijn. Je weet van tevoren al dat je samen oud wilt worden, maar het is super als je dat dan ook officieel bekend kan gaa maken.. De datum blijft nog eventjes geheim tot de tijd daar is.. We zijn bij de trouwlocatie wezen kijken, en hebben voor een trouwauto gekeken.. Kaart is uitgezocht, gastenlijst gemaakt en nog wat freubeldingetjes zijn ook geregeld.. Dan moet het echte werk beginnen, erg leuk allemaal! :-D
Begin Maart ben ik naar een conferentie geweest in de buurt van Doetinchem.. (Ik ben erg slecht met plaatsnamen, haha..) Dat heb ik echt geweldig gevonden! Ik heb zo duidelijk de liefde van God ervaren bij mijzelf en bij de mensen om me heen. Ik voelde het stromen! Het was super om daar met elkaar samen te zijn en zoveel te leren, te doen en te ervaren.. Je ziet, hoort en voelt zoveel dingen dat het gewoon echt tijd nodig heeft om allemaal te landen.. Maar dat is niet erg, stukje voor stukje blijf ik nog steeds dingen zien en ontdekken!
Tot besluit van deze blog heb ik nog steeds veel last van mijn rug en been. Afgelopen week ben ik naar het ziekenhuis geweest voor een proefbehandeling. Deze was erg pijnlijk en resulteert tot nu alleen nog maar in meer pijn.. Dit kan 2 dagen tot 2 weken aanhouden.. Ik hoop dat ik daarna nog tanden over heb om op te bijten, haha.. Ondanks alles voel ik me er rustig onder.. Natuurlijk niet altijd, dat hoeft ook niet! Als ik voor ogen houdt dat het over gaat en het goed komt, komt het ook goed!
Ik hoop weer actief te zijn in het plaatsen van een blog her en der.. Tot snel!
Spijt..
Altijd bang ~ Ralph van Maanen
Ik ben altijd bang,
dat het water stijgt,
hoger dan mijn lippen;
dat de dreiging blijft.
Ik ben altijd bang.
Voor de stemmen in mijn hoofd.
Voor niet doen wat je belooft.
Voor het donker, voor de zon.
Dat het alweer ophoudt,
voordat het begon
Dus wil je toch niet blijven,
al is het maar voor even?
Wil je toch niet blijven?
Al is het maar voor even...
Ik ben altijd bang,
dat de stilte valt,
harder dan de woorden;
dat de leegte schalt.
Ik ben altijd bang.
Voor de vrijheid op een dag.
Voor een schaterende lach.
Voor te hard en voor te zacht.
Dat het meestal anders gaat,
dan ik had bedacht.
Dus wil je toch niet blijven,
al is het maar voor even?
Wil je toch niet blijven?
Al is het maar voor even...
Ik ben altijd bang,
dat ik mij verlies
in jouw mooie plannen;
dat ik weer niet kies.
Ik ben altijd bang.
Dat ik zeg maar niet bedoel
Dat ik niet vind wat ik voel.
Voor de waarheid, dat ik lieg.
Dat mijn hoofd met woorden,
mijn hart bedriegt
Dus wil je toch niet blijven,
Al is het maar voor even?
Wil je toch niet blijven?
Al is het maar voor even...
Waar gaan we naartoe?
Ik begin deze blog met het opbiechten van een klein geheimpje. Iets waarvan ik zelf weet dat ik me ervoor moet schamen, maar aan de andere kant zal het waarschijnlijk niemand verbazen. Ik moet het nu wel bekennen, anders kan ik geen blog schrijven. Het zit namelijk zo: ik volg dagelijks de club van Sinterklaas op tv. Als je de club van Sinterklaas volgt hoort daarbij ook het kijken naar het feest van Sinterklaas. Dat werd gisterenmiddag uitgezonden. Ik met cola en chippies op de bank, vol spanning kijken naar alles wat komen gaat..
Zoals ieder jaar is het weer spannend hoe Sinterklaas dit jaar in de jaarbeurs arriveert. Ieder jaar gebeurt er wel iets waardoor het hele feest in het water lijkt te vallen. Dit jaar had Sinterklaas pech met de auto en moest inspecteur geurtjes het oplossen. Uiteindelijk was de Sint toch nog op tijd binnen.
Tijdens het feest treden verschillende artiesten op. Djumbo, Nick en Simon en Magis Unlimited waren dit jaar onder andere van de partij. In de jaarbeurs zitten heeel, heeeel veel kinderen in de leeftijd van 2 tot 6. (Das een inschatting hoor.. ) Hieronder staan wat citaten (die ik dacht te horen) uit nummers die de artiesten zongen:
'Uit elkaar' - Yes-R:
Ik ben niet meer van jou en jij bent niet meer van mij
Je houdt je nu wel groot maar gaat kapot van de pijn
omdat je bij me wilt zijn, maar niet meer bij me kunt zijn
Gevolgd door Nick en Simon met 'Het masker':
Maar als ik in je ogen kijk dan zie ik elke keer een ander.
Wanneer doe jij eens wat water bij de wijn?
Want als ik in je ogen kijk dan ben je elke keer veranderd.
Ik wil ook weer eens een keer gelukkig zijn.
Kun je het voor je zien? Kinderen (kleuters) staan op zo'n nummer te springen en bijna allemaal kunnen ze het uit volle borst meezingen. Ik viel van de ene verbazing in de andere. Beseffen ze wel wat ze zingen? Zijn ze niet te klein voor zulke teksten? Wat doet het met zo'n klein kind als hij zulke dingen hoort en zelfs meezingt? Waar zijn de ouders van deze kinderen? Kunnen die hierachter staan?
Tegelijkertijd deed het me pijn te beseffen dat deze kinderen zich misschien wel realiseerde wat ze zongen omdat ze om hen heen niets anders zien. Misschien zien ze hun moeder kapot gaan van de pijn omdat de vader wil scheiden. Misschien zien ze iedere keer iemand anders, wanneer ze om zich heen kijken. Waar gaan we met z'n allen naartoe? Hoe ver willen we het laten gaan?
Ik denk dat kinderen op deze leeftijd bescherming nodig hebben. Bescherming van hun ouders, mensen om hen heen. Wat moet er van hun relaties worden als ze bovenstaande dingen meekrijgen in hun opvoeding? Leren ze dan om op een gezonde en goede manier een relatie te hebben? Of zijn ze al een beetje verpest en mogen we hopen dat het goed gaat komen?
Ik vind de leeftijdsgrens op films een geweldige uitvinding!
Minister Rouvoet, mag dat er alstublieft ook komen op het repetoir voor het feest van Sinterklaas?
Stilte..
Ik zocht op google naar de term stilte en kwam de volgende wijze woorden tegen:
Waarom luisteren we vaak met meer aandacht naar de herrie van de wereld,
dan naar de stilte van de ziel?
Bij ware vriendschap is een stilte niet pijnlijk.
Min de stilte in uw wezen.
Min de stilte die bezielt.
Zij die alle stilte vrezen
hebben nooit een hart gelezen,
hebben nooit geknield.
Wie de melodie van de stilte kent,
kent ook de volheid van de leegte.
Vriendschap vraagt woorden,
maar in stilte groeien harten naar elkaar.
Stilte is de grote openbaring!
Gedachtenspinseltje..
Inmiddels zit ik een maand thuis. De afgelopen maand heeft voornamelijk bestaan uit zitten, liggen, lopen, doktersbezoeken en medicijnen nemen. Ik heb ontdekt dat de uitdrukking 'muren die op je afkomen' echt werkelijkheid kan worden. Ik heb ontdekt dat dekoffie bij de V&D duurder is dan de koffie bij de HEMA, maar dat de broodjes bij de V&D lekkerder zijn: moreel dillemma dus.. Ik heb ontdekt dat mijn koelkast ongeveer om de 14 minuten gaat loeien, afhankelijk van of hij tussendoor is open geweest. De perla-koffiepads van de AH vind ik lekkerder dan de origenele senseopads. Ook weet ik nu op welk moment van de dag 'onderweg naar morgen' het meest wordt bekeken; namelijk tussen half 4 en 6.. Goed, dit waren een aantal zinloze en weinig toevoegende kanten van rust houden.
Tijdens het koffie drinken, 'onderweg naar morgen' kijken en het luisteren naar het ronken van mijn koelkast heb ik veel tijd gehad om na te denken. Ik heb mezelf misschien voor het eerst in mijn leven de tijd en rust gegunt 'om na te denken. Omdat ik nu niet na hoef te denken over welke kleur riem het beste past bij mijn shirtje kan ik nadenken over belanrijke zaken van het leven. Ik kan nadenken over de toekomst, over mensen om me heen en nog het meeste over mijzelf. Ik heb nagedacht over wie ik ben als persoon, wie ik ben voor mijzelf maar nog meer wie ik ben voor anderen; voor mijn vrienden, voor mijn familie, voor collega's en ga zo maar door.
Tegelijk kijk ik terug op mijn (korte) leven tot nu toe. Ik heb nagedacht over de keuzes die ik daarin heb gemaakt. Ik heb gelachen om de fijne, leuke en mooie herinneringen; gelachen om fijne gesprekken, een goede grap of iets moois dat er gebeurde. Ik heb gehuild om de pijnlijke herinneringen, de momenten dat ik anderen pijn heb gedaan, teleurgesteld heb en niet de persoon was die ik had moeten zijn. Ik ben dankbaar geweest voor zowel de fijne als de minder fijne herinneringen. De moed verzameld om te zeggen dat het me spijt, dingen recht te zetten. Moed verzameld om vrienden te vertellen hoe belangrijk ze voor me zijn, me kwetsbaar op te stellen.
Moed verzameld om de confrontatie met mezelf aan te gaan, en te blijven gaan...
Ik vroeg..
Ik vroeg om kracht,
en ik kreeg moeilijkheden om me sterk te maken.
Ik vroeg om wijsheid,
en ik kreeg problemen zodat ik kon leren om ze op te lossen.
Ik vroeg om voorspoed,
en ik kreeg hersenen en spieren om mee te werken.
Ik vroeg om moed,
en ik kreeg angsten om te leren deze te overwinnen.
Ik vroeg om liefde,
en ik kreeg mensen om me heen met problemen, en leerde hen te helpen.
Ik vroeg om gunsten, en ik kreeg kansen.
Ik kreeg niet precies datgene wat ik wilde, maar ik kreeg wel alles wat ik nodig had..
Dit is een heel bekend citaat, waarschijnlijk kent iedereen hem al. Ik las hem net in een filmpje en vond het wijs genoeg om hier neer te zetten..
Integriteit
zoveel leeg en licht gelogen
heel veel woorden niet oprecht
zoveel namaak en niet echt.
Ik heb ervaren wat het met mij heeft gedaan toen ik mij kwetsbaar op durfde te stellen. Daaruit kunnen de diepste vriendschappen ontstaan. Ik wil leren mijzelf meer kwetsbaar op te stellen. Niet alleen richting een selectief groepje mensen, maar richting alle mensen om mij heen.
Een huis om te schuilen..
als ik een kind ben dat verdwaald is in de tijd.
Wees dan de engel die me leidt;
langs de stenen en de kuilen,
naar een huis om te schuilen,
waar we lachen om het huilen van de wind.
Om te spelen en te eten,
en alles te vergeten,
en te weten,
dat jij er bent!
Jij bent de tuinman die me water geeft.
Jij bent de vogel die me meedraagt op z'n rug.
En als de vrede mij verlaten heeft,
breng jij me altijd weer terug.
Langs de stenen en de kuilen,
naar een huis om in te schuilen,
waar we lachen om het huilen van de wind.
Om te spelen en te eten,
en alles te vergeten,
en te weten,
dat jij er bent!
En als ook jij opeens geen weg meer weet;
wanneer je zweeft tussen de waarheid en de waan,
als je de sleutel zoekt die liefde heet,
weet dat ik met je mee zal gaan.
Langs de stenen en de kuilen,
naar een huis om in in te schuilen,
waar we lachen om het huilen van de wind.
Om te spelen en te eten,
en alles te vergeten,
en te weten,
dat jij het bent!
Jij die m'n liefde kent
Jij die en spiegel bent
Jij die jezelf herkent in mij
Wat ben ik blij dat jij het bent!
Grey's anatomy
"You know how when you were a little kid and you believed in fairy tales, that fantasy of what your life would be, white dress, prince charming who would carry you away to a castle on a hill. You would lie in bed at night and close your eyes and you had complete and utter faith. Santa Claus, the Tooth Fairy, Prince Charming, they were so close you could taste them, but eventually you grow up, one day you open your eyes and the fairy tale disappears. Most people turn to the things and people they can trust. But the thing is its hard to let go of that fairy tale entirely cause almost everyone has that smallest bit of hope, of faith, that one day they will open their eyes and it will come true."
Onvoorwaardelijk..
Afgelopen week had ik een gesprek met een vriendin over vriendschap. Over vriendschappen binnen onze vriendengroep en die daarbuiten. We kwamen uiteindelijk tot de conclusie dat we als vrienden vaak heel veel voorwaarden richting elkaar hebben, om een goede vriendschap te hebben. Van vrienden verwacht ik dat ze eerlijk tegen mij zijn, altijd voor mij klaar zullen staan, betrouwbaar zijn en ga zo maar door.
Ik persoonlijk scheidt altijd vrienden in 2 groepen. De goede vrienden en de algemene vrienden. Zij had dat ook. Met goede vrienden kunnen we alles bespreken met de algemene vrienden houden we het graag wat 'algemener'. Nu lijkt het logisch dat we aan de goede vrienden meer eisen stellen dan aan de rest. Aan de andere opperde mijn vriendin dat we goede vrienden beter kunnen accepteren zoals ze zijn, dan de algemene, wat wil zeggen dat we dan ook minder voorwaarden zouden moeten stellen. Een nadenkertje op zich. We probeerden ons voor te stellen hoe het zou zijn als we al onze voorwaarden zouden laten vallen en onvoorwaardelijk van elkaar zouden houden. Zou ons dat lukken?
Als ik eerlijk naar mezelf kijk weet ik al dat dit menselijk gezien niet mogelijk is. Ik denk dat onvoorwaardelijke liefde alleen bij God bestaat. Ondanks dat het, naar mijn mening, niet mogelijk is om onvoorwaardelijk van mijn vrienden te houden wil ik dit wel leren. Ik wil hen leren liefhebben zoals de liefde omschreven wordt in Korinthe:
De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
Samen met mijn vriendin heb ik afgesproken om hier naar te streven. Ik hoop dat de mensen om mij heen mij erop aan zullen spreken als ik niet geduldig en vol goedheid ben. Ik wil dat er tegen mij gezegd wordt als ik afgunstig ben, mij beter voordoe dan ik ben en last heb van zelfgenoegzaamheid. Ik wil niet grof en zelfzuchtig zijn of mij boos laten maken en het kwade aanrekenen. Ik wil vreugde vinden in de waarheid. Alles verdragen, alles geloven, op alles hopen en in alles volharden.
'Bevrijd mij o Jezus'
Bevrijd mij:
Van het verlangen om geliefd te zijn,
Van het verlangen om verhoogd te worden,
Van het verlangen om geëerd te worden,
Van het verlangen om geprezen te worden
Van het verlangen om de voorkeur van mensen te krijgen,
Van het verlangen om geraadpleegd te worden,
Van het verlangen om goedgekeurd te worden,
Van het verlangen om populair te zijn,
Van de angst om vernederd te worden,
Van de angst om geminacht te worden
Van de angst om vermaand te moeten worden
Van de angst om gelasterd te worden,
Van de angst om vergeten te worden,
Van de angst om verkeerd begrepen te worden
Van de angst om belachelijk gemaakt te worden
Van de angst om verdacht te worden.
En, Jezus, geef mij de genade,
Om te verlangen dat anderen meer geliefd zijn dan ik,
Dat anderen hoger geacht worden dan ik,
Dat volgens de opinie in de wereld anderen meer worden en ik minder,
Dat anderen worden gekozen en ik opzij word gezet,
Dat anderen telkens boven mij verkozen worden,
Dat anderen heiliger worden dan ik,
Terwijl ik heilig word zoals U heeft bedoeld.'
Moeder Theresa, A Simple Path
Vragen..
Iedere avond lees ik een stukje uit een dagboek voor de vrouw. Daarin staat voor iedere dag een stukje tekst over verschillende onderwerpen en het eindigt met een gebed. Vaak wordt ik blij van deze stukjes en geeft het me stof om over na te denken.
Gisteravond ging het stukje over Gods beloften en Zijn wil. De schrijfster van het boekje schreef over het twijfelen aan de beloftes die God in de bijbel heeft geschreven, en blijdschap vinden in het wandelen op aarde en blijdschap over de beloftes in de bijbel. Dit stukje beschreef juist de dingen waar ik de afgelopen dagen een beetje mee aan het worstelen ben. Ik vraag me af waarom ik de halve dag op bed moet liggen omdat ik zoveel pijn heb. Ik vraag me af waar zoveel pijn uberhaupt goed voor is. Ik vraag me af of het Gods wil is dat alles nu gaat zoals het gaat? Wat is het nut hier allemaal van?
Het stukje eindigde met het volgende gedeelte uit een lied:
"Hij die rustig en stil, zich steeds voegt naar Zijn wil. Hem in alles vertouwt en gelooft. Die slechts hoort naar Zijn stem, zich geheel geeft aan Hem, smaakt een vreugde die nimmer verdoofd.'
Toen ik dit gelezen had moest ik huilen. Huilen omdat het zo moeilijk is om me naar Gods wil te voegen op dit moment. Is dit Gods wil? En dan ook nog rustig en stil. Daarna staat er dat ik Hem in alles moet vertrouwen en geloven en dat ik dan blij zal worden. Voor mij op dit moment allemaal een beetje 'ver-van-mijn-bed-show'. Ik hoop en bid echt dat ik de komende dagen rustiger en stiller zal worden en misschien wat antwoorden zal krijgen op mijn vragen.
Psalm 91
1 He who dwells in the shelter of the Most High
will rest in the shadow of the Almighty.
2 I will say of the LORD, "He is my refuge and my fortress,
my God, in whom I trust."
3 Surely he will save you from the fowler's snare
and from the deadly pestilence.
4 He will cover you with his feathers,
and under his wings you will find refuge;
his faithfulness will be your shield and rampart.
5 You will not fear the terror of night,
nor the arrow that flies by day,
6 nor the pestilence that stalks in the darkness,
nor the plague that destroys at midday.
7 A thousand may fall at your side,
ten thousand at your right hand,
but it will not come near you.
8 You will only observe with your eyes
and see the punishment of the wicked.
9 If you make the Most High your dwelling—
even the LORD, who is my refuge-
10 then no harm will befall you,
no disaster will come near your tent.
11 For he will command his angels concerning you
to guard you in all your ways;
12 they will lift you up in their hands,
so that you will not strike your foot against a stone.
13 You will tread upon the lion and the cobra;
you will trample the great lion and the serpent.
14 "Because he loves me," says the LORD, "I will rescue him;
I will protect him, for he acknowledges my name.
15 He will call upon me, and I will answer him;
I will be with him in trouble,
I will deliver him and honor him.
16 With long life will I satisfy him
and show him my salvation."
Vandaag..
Rust.
Vanmorgen heb ik officieel te horen gekregen dat ik rust moet houden.
Rust is misschien wel het ergste dat mij opgelegd kan worden. Over het algemeen vind ik rust verschrikkelijk. Rust lijkt zo nietszeggend, kil en vooral stil. Het heeft ook wel z'n mooie kanten, die rust. Het geeft je de mogelijkheid na te denken, tot jezelf te komen en nog beter dan dat: je op God te richten. Daar heb ik nu dus alle tijd voor, en dat is wel heerlijk! Vandaag schoten me de volgende regels uit een mooi nummer in gedachten:
In deze stilte kom ik U tegen. U schrijft Uw woorden, van liefde in mijn hart.
Als koele regen, Hij vult mijn beker.
Ik weet het zeker: God kent mijn naam.
Dit is bovennatuurlijk. Zo mooi en avontuurlijk.
De schepper raakt mijn bange hart nu aan.
Dit is bovennatuurlijk. Want ik zie Licht in deze nacht.
Liefde geeft haar kleur aan mijn bestaan.
Het mooie van deze rust: God ontmoeten!
Puur..
Mijn zusje heeft een vriendje..
Nog niet zo lang hoor, een paar maanden ongeveer.
Ze maakt zich mooi als hij komt:
oogschaduw net te dik, lichtroze blush.
Dagelijks bellen ze uren; soms hij, soms zij.
Alle belangrijke zaken worden besproken:
ruzies van vrienden of vragen van het leven.
Ze wordt rood als je zijn naam zegt,
en giechelt over giecheldingen.
Denk maar niet dat ik haar nog wat kan leren,
van mannendingen weet ze alles!
Vorige week zijn ze voor het eerst uitgeweest
naar Avifauna, en mama die mocht mee....
Lam van God
Lam van God.
Heilig, Lam van God.
Ik wil bereid zijn om te zwerven,
zoals U hebt gezworven, en het land doorging,
als een vreemdeling..
Lam van God.
Ik wil bereid zijn om te sterven,
zoals U bent gestorven, als een offerlam
dat onze zonden nam..
Lam van God.
Ik wil bereid zijn mij te vernederen,
zoals U ben vernederd, U die eeuwig leeft
maar zich ontledigd heeft..
Lam van God,
Ik wil bereid zijn mij te geven.
zoals U zich gegeven hebt in kwetsbaarheid
dat is Uw waardigheid..
Heilig Lam van God.
U bent waard om te ontvangen
alle macht, en de sterkte,
eer en heerlijkheid,
rijkdom en majesteit,
Lam van God..
Zucht!
Ik kan me niet heugen dat ik in het afgelopen jaar zo slecht heb geslapen als vannacht. Ik leek werkelijk overal pijn te hebben en hoe ik ook lag, 't bleef pijn doen. Om één uur 's nachts vond de buurman het nodig om zijn muziek zo hard te zetten dat ik hem hier zelfs te hard vond staan. Buurman deed na aanbellen en aankloppen ook zijn deur niet open. Toen toch maar even hulp van buitenaf ingeschakeld. (Al was de verleiding natuurlijk erg groot om zelf even op actie over te gaan! (a)) Na een half uur geschreeuw leek de buurman (en zijn audioapparatuur) toch redelijk gekalmeerd te zijn. Rust!
Toen was het 08.00 en ging de wekker. Ik was blij dat ik er eindelijk uit kon! Dat doe ik tegenwoordig heel voorzichtig omdat op mijn eigen benen staan nog niet echt wil lukken. Toen ik goed en wel bezig was met aankleden en allerlei andere (schijnbaar nutteloze) zaken aan het mooi maken was, werd ik erop geattendeerd dat de klok vannacht een uur terug is gegaan. 'Had ik nog een uurtje met pijn in mijn bed kunnen blijven liggen' dacht ik toen. Ben niet teruggegaan naar bed maar heb me maar verder mooi gemaakt en ben even achter de computer gekropen.
Vandaag wordt het hopelijk een betere dag dan gisteren. Ik merk dat ik met pijnstilling minder verkrampt ben en dat voelt een klein beetje aangenamer. Ik hoop wat meer te gaan lopen! :D
Zometeen ga ik eerst naar 'de kerk' toe. Ik weet nog niet of ik de hele tijd ga blijven, maar in ieder geval zo lang mogelijk. Daarna staat er een afspraakje bij vrienden gepland. Even een achterstallig verjaardagsfeestje vieren. Dan eventjes rust. Vanavond bijbelstudie met vrienden.
En dan weer slapen: hopen op een betere nacht!
Er zijn dingen die je niet kunt zeggen..
Onderstaand gedichtje hangt op mijn werk in het kantoor. Het is een gedichtje dat helemaal op mijn werk en doelgroep slaat. Maar ik denk dat het niet alleen op die jongens slaat maar op ons allemaal. Ik denk (en hoop) dat we ons er allemaal in herkennen!
Soms wil ik huilen
dan lach ik maar
Dan denken de anderen
wat doet die weer raar
Soms wil ik zingen
maar loop ik te grommen
En wil ik iets liefs doen
dan zeg ik verdomme
Soms gebeurt het
dat water verandert in zand
Dan hangt de lucht
heel laag op het land
Ik kruip weleens weg
achter muren en heggen
Want er zijn dingen
die je niet kunt zeggen..
Overwinning
Vanmorgen las ik, zoals gewoonlijk, een stukje uit de Bijbel om mijn dag mee te beginnen. De afgelopen tijd heb ik mij veel bezig gehouden met licht en duisternis. Al langer dan de afgelopen tijd heb ik me voorgenomen kritisch naar mijn eigen leven te kijken en dingen die daarin niet goed waren weg te doen.
Ik denk dat er in een mensenleven veel dingen op het pad komen. Goede dingen en slechte dingen. (Eerst sprak ik altijd over minder goede dingen, maar dat was meer om toch vrede te krijgen met de slechte dingen.) Fijne dingen en vervelende dingen. Dingen van het licht en dingen van de duisternis. Als ik terugkijk op mijn (korte) leven tot nu herken ik genoeg van bovenstaande dingen. Ik ben er dankbaar voor dat ik tegelijk met een hele hoop 'dingen' ook een hoop mensen ben tegengekomen. Mensen van het licht en mensen van de duisternis. Ik ben er dankbaar voor de mensen van het licht omdat zij mij mij licht hebben gegeven waardoor ik mocht groeien, mocht leren om kritisch naar mijzelf te kijken, mocht leren leven en waar ik mij nog steeds aan mag meten. Ik ben dankbaar voor de mensen van de duisternis. Ik heb door hen een hoop levenservaring gekregen, ik heb van hen geleerd hoe diep een mens kan gaan en ik heb van hen geleerd om te knokken voor een beter leven.
Vanmorgen las ik dus het volgende stukje:
Toch is het ook een nieuw gebod, omdat de duisternis wijkt en het ware licht al schijnt, en dit is werkelijkheid in Jezus' leven en in uw leven. Wie zegt in het licht te zijn maar zijn broeder of zuster haat, vindt zich nog altijd in de duisternis. Wie de ander liefheeft, blijft in het licht en komt niet ten val, maar wie de ander haat bevindt zich in de duisternis. Hij gaat zijn weg in het duister, zonder te weten waarheen die weg voert, want de duisternis heeft hem blind gemaakt.
Kinderen, ik schrijf u dat uw zonden u vergeven zijn omwille van zijn naam. Ik schrijf u, ouderen: u kent hem die er is vanaf het begin. Ik schrijf u, jongeren: u hebt hem die het kwaad zelf is overwonnen. Kinderen, ik schrijf u dus dat u de Vader kent. Ouderen, u schrijf ik: u kent hem die er is vanaf het begin. Jongeren, u schrijf ik: u bent sterk, het woord van God blijft in u, en u hebt het kwaad overwonnen.
Nadat ik dit stukje gelezen had werd ik stil en dacht erover na. In de boven beschreven tijd dacht ik alles wat niet goed was in mijn leven weggedaan te hebben en in het licht gekomen te zijn. Nu las ik dat wanneer ik mijn broeder of zuster haat, ik mij nog altijd in de duisternis bevindt. Als ik diep vanbinnen kijk weet ik dat er nog mensen zijn die ik haat. En bij sommige heb ik zelfs het gevoel dat mijn haat volkomen terrecht is. Ik kan voor mijzelf voldoende redenen bedenken waarom ik het recht heb om hen te haten.
Bovenstaande tekst geeft aan dat ik daardoor dus nog altijd in het duister ben.
Nadat ik mij dit realiseerde, realiseerde ik tegelijkertijd dat God mij vraagt deze mensen lief te hebben. Niet niks, dacht ik zo. En wanneer ik nadenk is dat voor mijzelf echt een geweldige opgave. Ik weet dat God mij liefde en vrede wil geven om iedereen lief te hebben en hen niet te haten. Ik weet dat God mijn haat weg wil nemen en wil veranderen naar liefde. Ik weet van mijzelf dat ik mij haat aan God wil geven en dat Hij het gaat veranderen! Dat is iets waar ik mij vandaag, en natuurlijk voortaan aan ga houden: mensen die ik vanbinnen nog haat, leren liefhebben en zegenen. Ik bid dat de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, mijn hart en mijn gedachten in Christus Jezus zal bewaren.
{ Vorige Pagina } { Page 1 van 2 } { Volgende Pagina }
Profiel
Mijn Profiel
Contact
Abonnement
Archief
Vrienden
Mijn Foto Album
Links
Categorieën
Gedachtenspinsels..Het leven..
Onzinnigheid..
Recente Artikelen
Een teken van leven..Mijn gebed voor de kudde..
How great Thou art!
Genieten
Jij
Totdat de avond valt..
Stinkende wonden
Naamloos
Het regent al niet meer..
Naamloos